บทความเต็มไม่มีโฆษณา บทที่ 205 การตายของจื่ออิง
เป้าหมายของลูกธนูที่หลงจูยิงนี้คือจื่ออิง!
ในฐานะแม่ทัพคนสนิทของเซี่ยงอวี่ หลงจูพอจะเข้าใจความในใจของท่านแม่ทัพใหญ่ได้บ้าง จากการสนทนาของเซี่ยงอวี่กับฟานเจิงก็พอเห็นเค้าลาง บทความเต็มไม่มีโฆษณา หลงจูรู้ว่าเซี่ยงอวี่ไม่พอใจจื่ออิงมาก ตั้งใจจะฆ่ามานานแล้ว คราวนี้ทำแทนคงไม่ถูกตำหนิ
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้สถานการณ์ตึงเครียด กองกำลังสองฝ่ายสู้ตายเพื่อฝ่าวงล้อมล้วนเพื่อจื่ออิง สร้างความเสียหายไม่น้อยให้กองทัพฉู่ ถ้าเผลอปล่อยให้ฮ่องเต้วาระสุดท้ายของราชวงศ์ก่อนหน้ารอดไปได้ จะเป็นภัยไม่สิ้นสุด ในสถานการณ์เช่นนี้ หลงจูต้องตัดสินใจทันที เสี่ยงเดินหมากอันตราย!
ตู้ซางและหลิวเฉิงไม่คาดคิดว่าหลงจูจะลงมือกับจื่ออิงในสถานการณ์เช่นนี้ จึงทำให้การป้องกันอ่อนแอลง คนที่คุ้มกันจื่อเย่อยู่ระวังแต่การโจมตีด้วยดาบและหอก จนเมื่อลูกธนูอันทรงพลังของหลงจูพุ่งมา จึงเพิ่งรู้ตัว
หลงจูเป็นยอดฝีมืออันดับหนึ่งภายใต้เซี่ยงอวี่ ทั้งพละกำลังและฝีมือธนูล้ำเลิศ ในเมื่อไม่มีป้องกันเพียงพอ ลูกธนูที่มาโดยไม่ทันตั้งตัวนี้จะต้านทานได้อย่างไร หนึ่งในนั้นมีปฏิกิริยาเร็วกว่าเล็กน้อย ชักดาบยาวออกมาปัดป้อง แต่ก็สายเกินไป
ลูกธนูแทงทะลุหลังของจื่ออิงอย่างไม่ปรานี พอได้ยินเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดของจื่ออิง ร่างทั้งร่างก็อ่อนแรงทรุดลงไปไร้การเคลื่อนไหว
จื่ออิงตายแล้ว บุตรชายของฝูซู หลานชายแท้ๆของจิ๋นซีฮ่องเต้ตายลง เพียงเรื่องนี้ก็มีความหมายที่ไม่ธรรมดา เมื่อก่อนหลังจากหูไห่ขึ้นครองราชย์และเจ้าเกาได้สังหารพี่น้องสิบคนที่ตู้โหยว ทายาทของจิ๋นซีฮ่องเต้ทั้งหมดถูกฆ่าตายยกเว้นอิงซือหมาน
หลังหูไห่ตาย จื่ออิงกลายเป็นทายาทแท้ๆเพียงคนเดียวของจิ๋นซีฮ่องเต้ บัดนี้เขาตายแล้ว แสดงว่าผู้สืบทอดบัลลังก์สายตรงของฉินขาดสูญ แน่นอนว่าในเสียนหยางยังมีบุตรชายสองคนของจื่ออิง และเชื้อพระวงศ์สายรอง แต่เสียดายที่ถูกหลิวปังควบคุมดูแลอย่างแน่นหนา เซี่ยงอวี่ตั้งใจจะฆ่าจื่ออิงแล้ว จะไว้ชีวิตพวกเขาได้อย่างไร?