อู๋เหยียน เป็นเมืองหนึ่งที่ชายแดนด้านตะวันตกของแคว้นฉี ตั้งอยู่แถบๆ อำเภอตงผิง มณฑลซานตงในยุคหลัง สมัยยุครณรัฐ แคว้นฉีได้ตั้งเป็นอำเภออู๋เหยียนหลังจากผนวกแคว้นจางและซู่เข้าไว้ จิ๋นซีฮ่องเต้รวมหกรัฐเป็นหนึ่งเดียว ยกเลิกระบบศักดินาใช้ระบบอำเภอ ตั้งเป็นอำเภออู๋เหยียน ขึ้นกับเขตเซวีย
เวลานี้แม่ทัพใหญ่ซ่งอี้แห่งแคว้นฉู่กำลังอยู่ที่นี่ การมาเยือนครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อส่งลูกชายซ่งเซียงไปเป็นอัครมหาเสนาบดีแห่งแคว้นฉี กาวหลิงจุนแห่งแคว้นฉีและฟ่านเหวินเคอตั้งใจรอต้อนรับที่นี่ เหล้าและอาหารเลิศรสของอู๋เหยียน ความบันเทิงและการละเล่นทำให้คนหลงใหล บางทีอาจเป็นเพราะลูกชายได้เป็นอัครมหาเสนาบดีของแคว้นฉี หรือบางทีอาจเพื่อปล่อยให้เซี่ยงอวี่ หยินซวี่และคนอื่นๆรอต่อไป ซ่งอี้จึงยื้ออยู่ในอู๋เหยียนนานกว่ายี่สิบวัน สำมะเลเทเมา รื่นเริงกับดนตรีและการเต้นรำ สนุกสนานไม่รู้จักเหนื่อย
ความสุขสบายและเตียงอุ่นๆของสาวงาม ทำให้เขาลืมตัวไปบ้าง อย่างน้อยเขามองข้ามสิ่งหนึ่ง นั่นคือฝนตกหนักต่อเนื่องหลายวันในแถบฉีและฉู่ เขาจำได้แต่เพียงว่าตัวเองอยู่ในที่พักที่แห้งและอบอุ่น กินอาหารเลิศรส ตกกลางคืนมีสาวงามเคียงข้าง สนุกสำราญ แต่เขาลืมทหารหลายหมื่นของกองทัพฉู่ที่ต้องอาศัยในกระโจมเตี้ยชื้น ขาดเสื้อผ้าและอาหาร กำลังอดหนาวหิวโหย และบ่นไม่พอใจอย่างมาก
ในขณะที่ประมาท เขาก็ยังคงกังวลเรื่องบางอย่าง เช่น วิธีจัดการกับเซี่ยงอวี่และหยินซวี่ ในเวลานี้ เขากำลังนั่งวางแผนเรื่องนี้กับฟ่านเหวินเคอในห้องหนังสือที่เงียบสงบ เรื่องนี้สำคัญมาก มีความลับมากมาย แม้แต่ซ่งเซียงลูกชายก็ไม่ได้มีส่วนร่วมมากนัก ส่วนกาวหลิงจุนที่เป็นคนนอกก็ไม่ต้องพูดถึง