ในปีที่สองของฉินที่สอง อู๋กวงพ่ายแพ้ที่สิงหยางและถูกฆ่า กองทัพของจางหานโจมตีแดนเฉิน จางฉูอ๋องเฉินเซิ่งสู้ไม่ได้ จึงถอยไปเฉิงฟู่ ไม่รู้ว่าตายหรือรอด
หลังจากข่าวแพร่ออกไป แม่ทัพฉินเจียแต่งตั้งตัวเองเป็นต้าซือหม่า และยกย่องขุนนางฉู่จิ่งจวีเป็นฉู่อ๋องที่เผิงเฉิง กองทัพชอบธรรมต่างๆ ต่างประณาม เซี่ยงเหลียง ลูกของเซี่ยงเยี่ยน แม่ทัพใหญ่แห่งฉู่ที่ปราบเจียงตง รับคำสั่งจากเฉินอ๋อง ได้รับแต่งตั้งเป็นซ่างจู้กั๋ว โดยมีรองแม่ทัพคือเสี่ยวเว่ยอิงปู้ หยินซวี่ และหยูจื่อชี นำกองทัพสองหมื่นข้ามแม่น้ำจากไคว่จีขึ้นเหนือเพื่อปราบกบฏจิ่งจวีและฉินเจีย
ข่าวเล่าต่อไป มีผู้สนับสนุนมากมาย ผู้ที่นำกองทัพมาสวามิภักดิ์ก็นับไม่ถ้วน โดยเฉพาะการมาของเฉินอิงนั้นยิ่งใหญ่ที่สุด
เฉินอิง ดำรงตำแหน่งตงหยางลิ่งสื่อ คือเจ้าหน้าที่ใต้บังคับบัญชาของตงหยางลิ่ง เป็นคนระมัดระวังและรักษาคำพูดเสมอ จึงได้รับการยกย่องเป็นผู้อาวุโส หลังจากการลุกฮือต้าเจ๋อเซียง หนุ่มสาวในตงหยางฆ่าตงหยางลิ่งแล้วก่อการลุกฮือ ไร้ผู้นำ จึงเชิญเขามาเป็นหัวหน้า
แม่ของเฉินอิงเป็นหญิงที่มีความรู้บ้าง พูดกับเฉินอิงว่า “ตั้งแต่ข้าแต่งงานมาในบ้านท่าน ก็ไม่เคยได้ยินว่าบรรพบุรุษของท่านมีตำแหน่งสูง ตอนนี้จู่ๆ ก็มีชื่อเสียงมากขนาดนี้ อาจเป็นลางไม่ดี เจ้าควรไปร่วมงานกับใครสักคนดีกว่า ถ้าสำเร็จ ก็จะได้รางวัล ถ้าล้มเหลว เจ้าก็ไม่ใช่หัวหน้า ความเสียหายก็ไม่มาก”
ความรักลูกของหญิงชราแสดงออกมาชัดเจน หลังจากเฉินอิงคิดทบทวน คิดว่าตัวเองเป็นเช่นนั้นจริงๆ จึงฟังคำแนะนำของแม่ ในเวลานั้นข่าวการตายของเฉินอ๋องไม่ชัดเจน การก่อกบฏของจิ่งจวีและฉินเจียก็ปะทุตามมา หลังจากนั้นก็มีข่าวว่าเซี่ยงเหลียงขึ้นเหนือ เฉินอิงไม่ลังเล นำกองทัพสองหมื่นคนเข้าสวามิภักดิ์ต่อเซี่ยงเหลียง จำนวนทหารทั้งหมดเพิ่มเป็นสี่หมื่น ขวัญกำลังใจเพิ่มขึ้น