ในวันเดียว เจอสาวงามสองคน โชคดีจริงๆ!
แต่น่าเสียดายที่หัวใจของหยูจีทุ่มเทให้เซี่ยงอวี่ทั้งหมด เฮ้อ! ดีที่ยังมีฟ่านอีหลาน ซึ่งหน้าตายิ่งกว่าหยูจีอีกหน่อย ไม่เช่นนั้นคงหงุดหงิดกว่านี้ แต่ที่เดินรีบร้อน ก็ไม่ได้ถามนางว่าบ้านอยู่ไหน พลาดจริงๆ!
ช่างเถอะ อิ่มท้องก่อนค่อยว่ากัน! นี่ไม่ใช่เวลามาคิดถึงผู้หญิง
ชั่วพริบตาก็ถึงฤดูใบไม้ผลิปีที่สองของฉินที่สอง วันนี้ หยินซวี่กำลังฝึกดาบกับเซี่ยงจวง
“แค่ไม่กี่เดือน ความก้าวหน้าของเจ้านี่เร็วเหลือเกิน!” เซี่ยงจวงชมเชย พร้อมแววตาชื่นชมและอิจฉาไม่น้อย
หยินซวี่หัวเราะเบาๆ “ต้องขอบคุณพี่จวงที่ชี้แนะ มิฉะนั้นถึงฝึกสิบปีแปดปี ก็คงเป็นแบบเดิม”
เซี่ยงจวงส่ายหน้า “เฮ้อ ตงไหลเจ้าถ่อมตัวเกินไป พรสวรรค์ของเจ้าอยู่ตรงนั้น ถ้าไม่มีพื้นฐานนี้ ชี้แนะมากแค่ไหนก็ไร้ประโยชน์”
ไม่กี่เดือนมานี้ ขณะที่หยินซวี่ฝึกชี่กงเป็นเวลานาน พลังดุร้ายในร่างกายเกือบถูกหลอมรวมและดูดซึมจนหมด เมื่อฝึกไปเรื่อยๆ ก็ค่อยๆ ซึมเข้าสู่เส้นเอ็นและแขนขา ร่างกายของหยินซวี่แข็งแรงขึ้น โดยเฉพาะพละกำลังที่ก่อนหน้านี้เป็นจุดอ่อน ก็เพิ่มขึ้นอย่างมาก บวกกับคำชี้แนะจากเซี่ยงจวงผู้เป็นยอดฝีมือ ฝีมือดาบของหยินซวี่ก็พัฒนาขึ้นอย่างมาก
ทั้งสองพูดคุยหัวเราะ เช็ดเหงื่อ แล้วไปนั่งดื่มชาที่ศาลาข้างทาง ขณะนั้น ทหารคนหนึ่งรีบวิ่งมา “มีข่าวศึกเร่งด่วน จอมทัพเซี่ยงเรียกประชุมแม่ทัพในห้องโถงใหญ่ ขอให้สองนายพันไปทันที”
หยินซวี่กับเซี่ยงจวงมองหน้ากัน เรื่องใหญ่จึงรีบไป เมื่อเข้าไปในห้องโถง แม่ทัพระดับสูงทั้งหมดภายใต้เซี่ยงเหลียงก็นั่งอยู่แล้ว บรรยากาศหนักอึ้งอบอวลไปทั่วห้องโถง
“ทุกคนมาครบแล้วหรือ?”
“ใช่!””
“ทุกท่านดูนี่ก่อน!” เซี่ยงเหลียงนั่งอยู่บนตำแหน่งประธาน ส่งม้วนผ้าไหมให้ทุกคนดู หยินซวี่ฟังเกาอี้อธิบายจึงรู้ว่าเป็นคำสั่งจากลวี่เฉิน แม่ทัพใต้บัญชาของเฉินเซิ่ง ประกาศว่าเฉินเซิ่ง กษัตริย์แห่งจางฉู่ แต่งตั้งเซี่ยงเหลียงเป็นเสาชู่กั๋ว สั่งให้นำทัพไปทางตะวันตกรบกับกองทัพฉิน