คืนนั้น ในวังเว่ยมีงานเลี้ยงรื่นเริง อินเพียวเมามายอย่างหนัก เกือบไม่รู้สึกตัว ถูกผูจวิ้นและซูอานพยุงกลับที่พัก
ตลอดทางแม่ทัพอินละเมอเรียก “อวี้เหนียง อวี้เหนียง” ผูจวิ้นติดตามมาตั้งแต่เผิงเต้าเจ๋อ ย่อมรู้ว่าหลี่อวี้เหนียงมีความหมายเพียงใดในใจแม่ทัพอิน ภาพวันที่อิ๋นซวี่คลั่งเลือดในเมืองเซียงซี สังหารตระกูลอู๋ทั้งตระกูล เขาจำได้แม่น หลายปีนี้แม่ทัพอินก็คิดถึงตลอด ส่งคนไปตามหาหลายครั้ง
อวี้เหนียงสำหรับแม่ทัพอินนั้นช่างฝังลึกในหัวใจ ทั้งหมดนี้ผูจวิ้นเห็นอยู่ เขาไม่รู้ว่าคืนนี้เกิดอะไรขึ้น แม่ทัพที่ดื่มพันแก้วไม่เมากลับเมาได้ ก็คงเกิดจากความทุกข์ใจแน่ เสียงเรียกอย่างมีความหมายนี้มีความโศกเศร้ามากเพียงใด แต่แอลกอฮอล์ในเหล้ามีจำกัด ในยามดึก อิ๋นซวี่สะดุ้งตื่นจากฝัน ร้องเสียงดัง “อวี้เหนียง” ผุดลุกขึ้นนั่ง ตัวเปียกเหงื่อ ภาพหญิงงามนั้นยังคงไล่ไม่พ้น ความสงสัยผุดขึ้นอีกครั้งในใจ
เป็นอวี้เหนียงจริงๆ หรือ? หรือว่าแสงสลัวมองผิด? หรือว่าเป็นเพียงภาพลวงตาจากการคิดถึงทั้งวัน หลังจากเมา ความทรงจำเลือนราง ยิ่งไม่แน่ใจ
ซีตงและอวี้เหนียงกระโดดแม่น้ำเซียงซี คิดว่าหญิงงามตายแล้ว จึงสังหารตระกูลอู๋จงทั้งตระกูลเพื่อแก้แค้น ช่างน่าสงสาร เกาอี้ไม่ต้องสงสัยได้ข่าวจากนายเรือเผิงเต้าเจ๋อว่าอวี้เหนียงรอดชีวิต ถูกคนแก่ผู้มั่งคั่งในชุดหรูช่วยไว้ แล้วพาขึ้นเรือขึ้นเหนือ
ด้วยเบาะแสเพียงเท่านี้ หยินซวี่เคยส่งคนไปสืบหาอยู่เรื่อย แต่ไร้ผลดั่งงมเข็มในมหาสมุทร หลายปีผ่านไปก็ไม่มีข่าวคราวเลย!
ตนเองเชื่อมั่นมาตลอดว่าเมื่อความจริงใจถึงที่สุด แม้หินแข็งก็เปิดออก คืนนี้จะเป็นเช่นนั้นไหม?
หากสิ่งที่เห็นเมื่อคืนนี้คืออวี้เหนียงจริง แล้วนางมาปรากฏตัวในวังเว่ยได้อย่างไร? ปัจจุบันนางมีสถานะอะไร? ในช่วงหลายปีนี้พบเจออะไรมาบ้าง?
คำถามมากมายทำให้หยินซวี่นอนไม่หลับ ใจวุ่นวาย ไม่ได้เด็ดขาด ต้องตรวจสอบให้ชัดเจน หยินซวี่เงยหน้ามองวังอันสง่างามใกล้ๆ แล้วตัดสินใจ
คืนนี้พักในวังเว่ย ใกล้กับวังนั้นที่สุด โอกาสแบบนี้คงไม่มีอีกแล้ว ดังนั้นต่อให้เสี่ยงตายก็ต้องไปสืบให้รู้แน่