หลิวปังเดาไม่ผิด เซี่ยงอวี่สุขสมหวังจริงๆ
ศึกจูลู่ครั้งเดียวทำให้ชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วแผ่นดิน ก่อนอื่นเอาชนะทหารชั้นยอดสองแสนของหวังหลี เจ้าเมืองทั้งหกรัฐคุกเข่าคลานเข้าไป ไม่มีใครกล้าเงยหน้ามอง ต่อมาจึงได้เป็นผู้บัญชาการกองทัพพันธมิตรเจ้าเมืองหกรัฐ ไม่มีใครในแผ่นดินเทียบได้
จากนั้นก็บุกทะลวงแนวป้องกันจางสุ่ยได้สำเร็จ บีบให้จางหานนำพลสองแสนยอมจำนน การล่มสลายของฉินเป็นเรื่องแน่นอนแล้ว ผู้ครองแผ่นดินในอนาคตต้องเป็นเซี่ยงอวี่
ชัยชนะต่อเนื่องทำให้ความมั่นใจและบารมีของเซี่ยงอวี่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ มีท่าทีเหยียดหยามแผ่นดิน ความสุขสมหวังยิ่งเป็นเรื่องธรรมชาติ เจ้าเมืองหกรัฐยิ่งเชื่อฟังคำสั่ง แย่งกันประจบเอาใจ
หลังจากจางหานยอมจำนนที่ซากเมืองอิน เซี่ยงอวี่ก็นำทัพใหญ่ร่วมกับเจ้าเมืองหกรัฐออกเดินทาง ข้ามแม่น้ำหวงเหอเตรียมมุ่งหน้าไปทางตะวันตก พอเข้าสู่เว่ยตี้ เว่ยอ๋องเป้าก็รีบประจบ เชิญกองทัพใหญ่ไปพักที่เมืองหลวงต้าเหลียง ถึงกับเชิญเซี่ยงอวี่และแม่ทัพทั้งหลายพักในพระราชวังเว่ย
ตามความเห็นของฟานเจิง อยากให้เซี่ยงอวี่รีบออกเดินทางเร็วๆ เข้าไปในกวนจงถึงเสียนหยาง แต่เซี่ยงอวี่ไม่ใส่ใจเลย คิดว่าแผ่นดินแทบจะอยู่ในกำมือตนแล้ว ต่อให้หลิวปังเข้าเสียนหยางก็ไม่เป็นไร พอดีหลังศึกจูลู่เหนื่อยล้า จึงตกลงพักที่ต้าเหลียงชั่วคราว
ต้าเหลียง เมืองหลวงของรัฐเว่ยในยุครณรัฐ ปัจจุบันอยู่ทางตะวันตกเฉียงเหนือของเมืองไคเฟิง มณฑลเหอหนาน ปีที่สามสิบเอ็ดแห่งเวยฮุ่ยอ๋อง ย้ายเมืองหลวงจากอันยี่มาที่นี่ ตัวเมืองตั้งอยู่ทางใต้ของแม่น้ำใหญ่ เพราะรอบด้านเป็นที่ราบโล่ง ไม่มีชัยภูมิป้องกัน ดังนั้นเมื่อตัดสินใจตั้งเมืองหลวงที่นี่ เวยฮุ่ยอ๋องจึงสั่งให้ขุดคลองหงโกว จากสิงหยางนำน้ำจากแม่น้ำใหญ่ไปทางตะวันออกเฉียงใต้ เข้าสู่แม่น้ำอิ๋งแล้วเชื่อมต่อกับแถบหวยซื่อ
หงโกวเพิ่มความปลอดภัยให้กับต้าเหลียง และเพราะเชื่อมต่อกับแม่น้ำหวงเหอ แม่น้ำจี้สุ่ย แม่น้ำอิ๋ง และแม่น้ำหวย จึงเกิดเครือข่ายการคมนาคมที่สะดวกสบาย ทำให้ต้าเหลียงซึ่งอยู่ใจกลางจงหยวนรุ่งเรืองอย่างมาก กลายเป็นเมืองใหญ่ที่โดดเด่นที่สุดในยุคนั้น