วันศารทวิษุวัต, ฟานอี้เซี่ยนหยา!
ระฆังเบียนจงและพิณกู่ฉินบรรเลงเพลงรื่นเริง ทั้งจวนตระกูลอู๋ประดับโคมและแพรพรรณอย่างสนุกสนาน ในห้องโถงแก้วชนแก้ว ทุกคนดื่มกันอย่างมีความสุข
เมื่อไม่กี่วันก่อน ณ ริมฝั่งแม่น้ำ การซุ่มโจมตีที่สมบูรณ์แบบ ได้กำจัดกองกำลังของอันถง จั่วเซี่ยวเว่ยแห่งกองทัพฉินอย่างสิ้นซาก กองทัพชอบธรรมแห่งฟานอี้ก็มีชื่อเสียงโด่งดัง เกียรติท่านแผ่ไปทั่วเจียงตง งานเลี้ยงฉลองชัยชนะนี้ย่อมขาดไม่ได้ ส่วนเหตุที่เลื่อนออกมาหลายวันนั้น เพราะทุกคนอยากให้มีเรื่องดีมาเป็นคู่ร่วมฉลอง
วันนั้นที่คฤหาสน์เฉิน อิงปู้ช่วยอู๋รุ่ยและลูกสาวปัดป้องลูกธนูไว้ คุณหนูอู๋เหมยรู้สึกขอบคุณมาก เพราะตัวนางเองเป็น 'ทหารพยาบาล' จึงได้คอยดูแลอยู่ข้างเตียง จนกว่าอิงปู้จะหายดี อู๋เหมยรู้สึกขอบคุณอิงปู้อยู่แล้ว บวกกับความชื่นชมและเคารพในวีรบุรุษ ก็ทำให้สาวน้อยเกิดใจสั่น อิงปู้ก็ซาบซึ้งใจในการดูแลที่เอาใจใส่และอ่อนโยนของอู๋เหมย
ชายหนึ่งยังไม่แต่ง หญิงหนึ่งยังไม่แต่ง ต่างก็เกิดความรู้สึกดีต่อกัน จึงเป็นคู่บุญบารมี อิงปู้กล้าหาญชาญศึก มีน้ำใจรักเพื่อน อู๋รุ่ยชอบมาก ที่พิเศษกว่านั้นคือลูกสาวก็สมหวังซึ่งกันและกัน จึงตกลงให้ทั้งสองแต่งงานอย่างรวดเร็ว เลือกจัดงานแต่งในวันศารทวิษุวัต ซึ่งถือเป็นงานฉลองชัยชนะจากการซุ่มโจมตีคราวก่อนด้วย เป็นสองความสุขพร้อมหน้า ทุกคนร่วมยินดี
เพราะมีแขกมาร่วมแสดงความยินดีมากมาย งานแต่งจึงเริ่มตั้งแต่เที่ยง ในห้องโถงและลานของจวนตระกูลอู๋เต็มไปด้วยที่นั่ง คึกคักอย่างยิ่ง
“พี่อิง, พี่สะใภ้ ขอแสดงความยินดีด้วย!” หยินซวี่และผูจวิ้นเดินเข้าไปรินเหล้าอวยพร