หยินซวี่เดินไปถึงบันได คำนับรัชทายาทสยงซิน แล้วกล่าวเสียงดังว่า "องค์รัชทายาท ข้าน้อยขอเสนอให้พระองค์ใช้พระอิสริยยศของกษัตริย์องค์ก่อนอีกครั้ง เรียกว่า ฉู่หวยอ๋อง"
สำหรับเหตุการณ์ในท้องพระโรง สยงซินเห็นชัดเจน รู้ในใจดี การขัดแย้งระหว่างเซี่ยงเหลียง หยินซวี่ และซ่งอี้ เขายินดีเห็น หากควบคุมระดับให้พอดีก็พอ [ค้นหาอัพเดตล่าสุดได้ที่..|com|]
เรื่องราวมาถึงขั้นนี้แล้ว เหตุผลของหยินซวี่จึงสำคัญมาก ถ้ายืนไม่ได้ ซ่งอี้จะต้องโต้กลับอย่างแน่นอน ไม่ว่าใครก็ตามที่ต้องการให้จบลงอย่างราบรื่นคงยาก นี่ไม่ใช่ผลลัพธ์ที่เขาอยากเห็น สยงซินถอนหายใจเบาๆ สายตาเปี่ยมด้วยความหวังกล่าวว่า “แม่ทัพอิน จงบอกเหตุผลมา ดูว่าจะทำให้เราและเหล่าขุนนางเชื่อถือได้หรือไม่”
หยินซวี่ถอนหายใจยาว กล่าวเสียงดังว่า “ฝ่าบาททรงเป็นทายาทสายตรงของหวยอ๋อง ทรงตกไปอยู่ท่ามกลางราษฎรหลายปี ข้ากล้าพูดโดยไม่เกรงว่า ราษฎรที่ไม่รู้จักฝ่าบาทมีมาก ต้าฉู่ตั้งแต่สมัยเข่าเลี่ยอ๋อง ราชสกุลเกิดการแย่งชิงอำนาจ สืบทอดสับสนวุ่นวาย ประกอบกับชุนเซินจวิน หลี่หยวนและพวกวุ่นวายในราชสำนัก จึงเปิดโอกาสให้ฉินเหรินเข้ามาได้ ฝ่าบาทขึ้นครองราชย์ สมควรประกาศพระองค์อย่างชัดเจน ด้วยวิธีนี้ ราษฎรจะเข้าใจในพระองค์ เพิ่มความรู้สึกยอมรับต่อฝ่าบาท จิตใจของราษฎรที่หันเข้าหา คือพื้นฐานที่ฝ่าบาทจะปกครองบ้านเมืองในอนาคต”
“แน่นอน บางคนอาจจะพูดว่า ฝ่าบาทเพียงแค่ประกาศความสัมพันธ์ทางสายโลหิตแก่ทั่วหล้า ก็สามารถทำได้เช่นกัน ที่จริงแล้วไม่ใช่ ผลที่ได้ต่างกันโดยสิ้นเชิง แน่นอนว่าหวยอ๋องถูกจางอีแห่งฉินกั๋วหลอกลวง เสด็จไปฉินกั๋วเพียงลำพัง สิ้นพระชนม์ในแดนอื่น น่าอนาถใจยิ่ง เมื่อปีก่อนตอนที่พระศพหวยอ๋องกลับถึงประเทศ ราษฎรโศกเศร้าร่ำไห้ไม่หยุด มีคำกล่าวว่าชาวฉู่ต่างสงสารพระองค์ เหมือนเสียใจต่อญาติ พอให้เห็นถึงบารมีของหวยอ๋องในหมู่ราษฎรต้าฉู่”
ผู้คนทั้งหลายต่างพยักหน้าเล็กน้อย คำพูดของหยินซวี่มีเหตุผลอยู่บ้าง การยังคงใช้ตำแหน่ง ‘ฉู่หวยอ๋อง’ เป็นวิธีที่ดีในการเรียกขวัญกำลังใจของประชาชนกลับคืนมาจริงๆ