กลางคืน ที่ซวีอี๋!
สายลมยามค่ำพัดโชย ท้องฟ้าเต็มไปด้วยหมู่ดาว คืนนี้เมืองซวีอี๋คึกคักเป็นพิเศษ ไม่ได้เงียบสงบเพราะยามราตรี
วันที่สิบเดือนหก เป็นวันมงคล รัชทายาทสยงซินขึ้นสู่แท่นสูงประดับทองฝังหยก ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์ กลับมาใช้พระนามฉู่หวยอ๋อง และรับการเข้าเฝ้าถวายพระพรจากขุนนางในพระราชวังที่ปรับปรุงใหม่ ฉู่กลับมาฟื้นฟูอย่างเป็นทางการ
หลังจากขึ้นครองราชย์ สยงซินออกพระราชโองการในนามฉู่อ๋อง แต่งตั้งเซี่ยงเหลียงเป็นซ่างจู้กั๋ว อู่ซิ่นจวิน หลิวปังเป็นเพ่ยกง หยินซวี่เป็นเช่าซิงโหว ทั้งหมดนี้ตกลงกันไว้หลายวันก่อนแล้ว บัดนี้เป็นเพียงการทำตามขั้นตอนเท่านั้น ในเวลาเดียวกัน เซี่ยงอวี่ก็ได้รับแต่งตั้งเป็นหลูกง ตำแหน่งตังหยางจวินของอิงปู้ก็ถูกต้องตามกฎหมาย รวมถึงขุนนางและแม่ทัพคนอื่นๆ ก็ได้รับปูนบำเหน็จเช่นกัน
สิ่งที่ทำให้คนต้องตกใจที่สุดคือซ่งอี้ เมื่อหลายวันก่อนสยงซินได้แต่งตั้งซ่งอี้เป็นหลิงอินและแม่ทัพใหญ่ รับผิดชอบกิจการของฉู่ ไม่มีใครคาดคิดว่าในการประชุมราชการหลังพิธีราชาภิเษก ซ่งอี้จะได้รับความโปรดปรานมากยิ่งขึ้น ฉู่หวยอ๋องยังพระราชทานตำแหน่งกิตติมศักดิ์ให้ซ่งอี้ว่า 'ชิงจื่อกวนจวิน' (คุณชายจอมทัพ) ชิงจื่อคือคำที่คนสมัยนั้นใช้ยกย่อง หมายถึงบุตรชายของขุนนาง ส่วนกวนจวินมาจากคำว่าแม่ทัพใหญ่ การยกย่องชมเชยนั้นชัดเจน ซ่งอี้กลายเป็นขุนนางอันดับหนึ่งของแคว้นฉู่และผู้บัญชาการทหารอย่างแท้จริง ดูเหมือนจะมีอำนาจรองจากฮ่องเต้เพียงผู้เดียวอยู่เหนือคนนับหมื่น
ซ่งอี้ปัดเป่าความโชคร้ายของไม่กี่วันที่ผ่านมา รู้สึกเหมือนได้ปลดปล่อยความอัดอั้น กลายเป็นคนหยิ่งยโสและมองไม่เห็นใครมากขึ้น พวกของเซี่ยงเหลียงถูกทอดทิ้งอย่างหนัก ความนิยมและหน้าตาตกต่ำถึงขีดสุด อีกคนที่ควรจะหงุดหงิดคือหยินซวี่ ในวันนั้นที่ห้องโถงใหญ่ เขาวางแผนอย่างแยบยล ใช้โอกาสที่ซ่งอี้ก่อเรื่อง อาละวาดจนผลักซ่งอี้จนมุม และยังกดดันฉู่หวยอ๋องอย่างแข็งกร้าวให้แสดงท่าทีและตัดสินใจ