ทหารยามมารายงานกะทันหันว่ามีคนส่งของขวัญมาให้ เซี่ยงอวี่ถึงกับตะลึง สมาชิกในกระโจมทัพกลางก็พากันแสดงสีหน้าสงสัย ของขวัญลี้ลับอะไร? แล้วใครเป็นคนส่งมา?
ของขวัญลี้ลับบรรจุอยู่ในกล่องผ้าไหมบนโต๊ะ เซี่ยงอวี่เหลือบมองแล้วก็จะเปิดดูทันทีโดยไม่ลังเล เซี่ยงป๋อที่นั่งอยู่ข้างๆยื่นมือห้ามว่า "อวี่เอ๋อร์ สิ่งนี้ไม่รู้ว่าใครส่งมา? ระวังหน่อย กลัวว่าจะมีเล่ห์เหลี่ยม!" ถึงกล่องผ้าไหมจะเล็ก แต่ถ้ามีคนซ่อนกลไกหรือยาพิษไว้ในนั้น ก็เป็นไปได้ที่จะทำร้าย
เซี่ยงอวี่รู้สึกสะดุดใจ ความระมัดระวังเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่สำคัญที่เจตนาของเซี่ยงป๋อ ยังคงห่วงความปลอดภัยของตน ถึงจะเป็นลุงแท้ๆก็ยังคงเป็นห่วงอยู่ตลอดเวลา เซี่ยงอวี่อดถอนหายใจในใจไม่ได้ เกิดความรู้สึกผิดขึ้นมาเล็กน้อย
ลุงหลานคู่นี้ตอนนี้ก็ต่างไม่รู้ว่าอีกฝ่ายคิดอะไรอยู่ ถ้าเซี่ยงอวี่รู้ว่าเซี่ยงป๋อแอบไปพบหลิวปังเมื่อคืน คงจะโกรธจัดและเจ็บปวดทันที ที่ไหนจะเหลือความรู้สึกผิดแม้แต่น้อย เซี่ยงป๋อเป็นห่วงเซี่ยงอวี่ก็จริง หากเขารู้ความคิดในใจของเซี่ยงอวี่ตอนนี้ ควรจะรู้สึกผิดกับการกระทำของตัวเองเมื่อคืนหรือไม่?
เฮ้อ! โลกนี้ช่างมีเรื่องผิดพลาดด้วยเหตุบังเอิญมากมาย!
เซี่ยงจวงและหลงจูที่นั่งอยู่ด้านล่างต่างยืนขึ้น พูดว่า "ท่านขุนพลใหญ่ ให้พวกเราเปิดเถอะ!" เซี่ยงอวี่บัดนี้มีตำแหน่งสูงส่ง ความปลอดภัยย่อมต้องไม่ให้มีข้อผิดพลาด
เซี่ยงอวี่ยิ้มอย่างหยิ่งผยอง ส่ายหน้าพูดว่า "ไม่เป็นไร มีคนลึกลับซับซ้อนส่งของขวัญมาให้ข้า ถ้าข้าไม่กล้าเปิดเอง ก็จะให้คนหัวเราะเยาะข้าสินะ? ข้าว่าคนส่งของใช้ความพยายามมากขนาดนี้ คงไม่น่าเบื่อถึงขนาดเอาของต่ำช้ามาเล่น" พูดจบไม่รอให้คนอื่นคัดค้าน ก็ยื่นมือเปิดกล่องผ้าไหมเล็ก
ฟานเจิงส่ายหน้าเบาๆ อย่างไม่สบอารมณ์ แม้ท่านจะเชื่อมั่นว่าในกล่องผ้าไหมนั้นคงไม่มีของต่ำช้าไร้สาระสิ่งใด
กลอุบาย แต่ท่าทีของเซี่ยงอวี่เขาก็ยังถือว่าดื้อรั้นเกินไปอยู่ดี ตั้งแต่หลังศึกที่จูลู่ เซี่ยงอวี่ก็ยิ่งถือตัวเองมากขึ้นเรื่อยๆ มีแนวโน้มที่จะหัวแข็งไม่ฟังใคร