เผิงเฉิงตั้งอยู่ทางเหนือ ในฤดูใบไม้ร่วงอากาศไม่ค่อยมีฝน สภาพอากาศช่วงนี้ดีเรื่อยมา คืนนี้ฟ้าใสไร้เมฆ พระจันทร์เสี้ยวบางๆห้อยอยู่ขอบฟ้า ดวงดาวสุกสกาวเปล่งประกายเจิดจ้า
เช่นเคย ทุกคืนที่อากาศแจ่มใส พระจันทร์ลับดาวเด่น ฟานย่าฟู่จะใช้ไม้เท้ายืนอยู่ในลานบ้านสังเกตการณ์ดวงดาวและปรากฏการณ์บนท้องฟ้า เขามีความเชี่ยวชาญในวิชาโหราศาสตร์อย่างลึกซึ้ง และมีความสุขไม่รู้เหนื่อย หวังจะได้เห็นความลับของฟ้าดินบางส่วน เพื่อให้การกระทำในโลกมนุษย์เป็นไปอย่างราบรื่น
ทุกครั้งที่เจอเหตุการณ์สำคัญ ยิ่งเป็นเช่นนี้ คืนนี้ก็ไม่เว้น
วันนี้ที่ราชสำนักมีการปรึกษาเรื่องสำคัญ เซี่ยงอวี่ใจไม่สบาย มีหลายเรื่องต้องขอคำปรึกษาจากฟานย่าฟู่ จึงตามมาด้วย หลังจากได้รับการเตือนจากหยูจีผู้เอาใจใส่อ่อนโยน เซี่ยงอวี่นำเสื้อคลุมหนามาคลุมไหล่ของฟานเจิง พูดด้วยความเคารพ "ท่านพ่อ คืนฤดูใบไม้ร่วงหนาวเย็น ท่านควรระวังร่างกาย"
ฟานเจิงพยักหน้า ยิ้มบางๆ สายตาแฝงความอบอุ่นเล็กน้อย เซี่ยงอวี่มีความกตัญญู ฟานย่าฟู่ได้ลูกที่ดีในวัยชรา ปรนนิบัติอยู่เบื้องหน้า ทำให้เขาได้รับความอบอุ่นและห่วงใยที่หาได้ยาก รู้สึกปลื้มปิติยิ่งนัก
"ท่านพ่อ ช่วงนี้ดวงดาวมีอะไรผิดปกติหรือไม่?" เซี่ยงอวี่ยืนอยู่ด้านหลังอย่างนอบน้อม เริ่มด้วยการเงียบๆมองฟ้าตามฟานเจิง แต่ก็เห็นแต่ดวงดาวคล้ายกันหมด งุนงงไม่รู้ความลับ จึงอดถามเบาๆไม่ได้
ฟานเจิงกล่าว "เจ้าทำได้ดีมาก ขอโทษตงไหลได้ทันท่วงที บัดนี้ดวงดาวสองดวงส่องแสงประสาน ดาวแม่ทัพของเจ้าก็สว่างขึ้นไม่น้อย" คำพูดนี้ทำให้อดเชื่อไม่ได้ เหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นในราชสำนัก ท้องฟ้าก็มีปฏิกิริยาตอบสนอง หรือว่าความเชื่อมโยงระหว่างฟ้ากับคนมีจริงหรือ?