ฤดูใบไม้ร่วงปีที่สองแห่งรัชกาลฉินที่สอง จางหานแม่ทัพใหญ่แห่งฉินเอาชนะกองทัพฉู่ที่ติ้งเถา สังหารเซี่ยงเหลียงแม่ทัพสำคัญของฉู่ กองทัพชอบธรรมแห่งดินแดนฉู่ถูกโจมตีอย่างหนัก จางหานเห็นว่าต้าเหอจือหนานไม่น่ากังวลอีก จึงข้ามแม่น้ำใหญ่ย้ายทัพขึ้นเหนือไปยังเยียนจ้าว เพื่อร่วมกับกองทัพชายแดนกำแพงเมืองจีนของหวังหลีที่เคลื่อนมาจากซ่างจวิ้น หนึ่งใต้หนึ่งเหนือ โอบโจมตีแคว้นจ้าว
กองทัพฉินมีกำลังพลเข้มแข็ง หาญกล้าไร้ผู้ต้านทาน จ้าวอ๋องเซี่ยต่อสู้อย่างสุดกำลังแต่ไม่สามารถต้านทานได้ จึงถอยไปตั้งมั่นอยู่ที่เมืองจูลู่ เมืองหลวงในขณะนั้น อาศัยกำแพงสูงและคูน้ำลึกป้องกันตัว จางหานและหวังหลียกทัพสี่แสนนายล้อมจูลู่ไว้ จ้าวอ๋องเซี่ยส่งหนังสือขอความช่วยเหลือไปยังเจ้าผู้ครองแคว้นต่างๆ หวังให้กองทัพชอบธรรมยกมาช่วยเหลือ
ณ เมืองเผิงเฉิง ฉู่หวยอ๋องได้รับหนังสือขอความช่วยเหลือ หลังจากประชุมในราชสำนักและปรึกษาหารือ จึงตัดสินใจยกทัพไปช่วยจ้าว จากนั้นมีพระบัญชาแต่งตั้งให้อินซ่งอี้เป็นแม่ทัพใหญ่ เซี่ยงอวี่เป็นแม่ทัพรอง ฟานเจิงเป็นแม่ทัพน้อย นำทัพหกหมื่นห้าพันนายไปช่วยแคว้นจ้าว ซึ่งเกือบจะเป็นกำลังพลทั้งหมดที่แคว้นฉู่สามารถระดมได้ในเวลานั้น
ในเวลาเดียวกัน เหล่าปังหรือเพ่ยกงก็ยกทัพออกจากเผิงเฉิง ไปตามแนวทางใต้ของแม่น้ำใหญ่ บุกโจมตีดินแดนกวนจงซึ่งเป็นเขตเมืองหลวงของแคว้นฉิน เพื่อดำเนินแผนล้อมฉินช่วยจ้าว
ในยุคที่สงครามเกิดขึ้นบ่อยครั้ง เสบียงอาหารและอาวุธยุทโธปกรณ์มักถูกเตรียมไว้เป็นประจำ ปีนี้ฤดูร้อนและฤดูใบไม้ร่วงของแคว้นฉินฝนฟ้าตกต้องตามฤดูกาล ผลผลิตดี จึงไม่มีปัญหาเรื่องเสบียงอาหาร เช้าตรู่ของวันนี้ ฉู่หวยอ๋องประกอบพิธีเซ่นไหว้ฟ้าดินและวิหารบรรพบุรุษตามประเพณี หลังจากนั้นก็ตรวจพลสามทัพ ณ ลานฝึกทหาร คล้ายกับพิธีปลุกขวัญทหาร จากนั้นก็เคลื่อนพลออกจากเมือง