ที่มาของตว้านสุ่ยและเจ้าของเดิม?
หัวใจของหยินซวี่สั่นสะท้านอย่างแรง ราวกับตกสู่หลุมน้ำแข็ง ในเสี้ยววินาทีเขาก็รับรู้ถึงเจตนาชั่วร้ายของซ่งอี้ได้อย่างชัดเจน
เจ้าของเดิมของตว้านสุ่ยคือเหมิงเถียน ต่อให้ถูกหูไห่และเจ้าเกาฆ่าเขา แต่สุดท้ายเขาก็เป็นคนฉิน ซ่งอี้คงจะหาเหตุผลต่างๆ นานามาพิสูจน์ความสัมพันธ์กับชาวฉิน ไม่แปลกเลยที่เขาพูดเรื่องขายชาตินักหาผลประโยชน์ ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ ส่วนคำพูดก่อนหน้านั้นเป็นแค่อุปกรณ์เสริม ใช้เรื่องบังเอิญมาดึงดูดความสนใจของคนอื่น ให้เรื่องนี้ดูสมเหตุสมผลและน่าเชื่อถือมากขึ้น ท่านซ่งลิ่งอิ่นช่างคร่ำเคร่งหนักหนาจริงๆ!
ไม่เพียงเท่านั้น หยินซวี่ความคิดแล่นเร็ว ความประหลาดใจและข้อสงสัยอีกอย่างผุดขึ้นมา นั่นคือความลับของตว้านสุ่ยรั่วไหลออกไปได้อย่างไร? ฟ่านอีหลานและอิงจื่อเย่คือผู้ที่รู้ข่าวสำคัญที่สุดโดยตรงสองคน จะเป็นพวกนางหรือ?
หรืออาจเป็นข่าวจากเสียนหยาง ตว้านสุ่ยเป็นดาบคู่กายของเหมิงเถียน ตนเองก็สวมใส่ติดตัวอยู่ตลอด ผู้มีสายตาดีที่คุ้นเคยย่อมสังเกตเห็น แต่ซ่งอี้รู้ข่าวได้ยังไง? ดูท่าเขาจะวางแผนไว้ก่อนแล้ว จะจัดการกับข้าสินะ? เพียงแต่ไม่รู้ว่าเขายังมีไพ่ใบไหนอีกบ้าง
ท่านแม่ทัพอินใช้ประเพณี "ไม่ถึงแม่น้ำหวงเหอก็ไม่ยอมตาย" อย่างเต็มที่ ยังไงซะตัวข้าก็ใสสะอาด ไม่กลัวว่าเจ้าจะพ่นเลือดใส่คน ข้าจะดูว่าซ่งอี้ทำอะไรได้บ้าง?
หยินซวี่แสร้งทำเป็นสบายๆ ยิ้มแล้วพูด "ดาบประจำกายของข้าชื่อตว้านสุ่ย มาจากเยว่อ๋องโกวเจี้ยน คิดว่าทุกท่านคงทราบดี เมื่อก่อนข้าช่วยชีวิตครอบครัวรวยครอบครัวหนึ่งที่เผิงหลี่เจ๋อ เขามอบดาบนี้ให้ตอบแทนบุญคุณที่ช่วยชีวิต ส่วนเจ้าของเดิมของมัน คงจะเป็นเจ้าบ้านของครอบครัวนั้นกระมัง!"
"เจ้าของบ้านคนนั้นชื่อไรนามอะไร?" ซ่งอี้ซักถามอย่างดุดัน