“โอ้ว? วันนี้วันดีอะไรกัน ข่าวดีมาไม่ขาดสายเลย! … หยินซวี่พูดเล่น”
จากนั้นเกาอี้ก็ยิ้ม แล้วทูลกลับว่า “ที่เขาไคว่จีมีความคืบหน้า มีข่าวร่องรอยของท่านจูแล้ว!”
“ท่านจู? มีข่าวแล้วหรือ?” หยินซวี่ดีใจอีกครั้ง ช่างปั้นดาบในตำนานผู้มีสัมพันธ์กับโอวเย่จื่อมีข่าวแล้ว ทำให้ทุกคนดีใจอย่างยิ่ง
ตอนนี้เยว่กั๋วทั้งหมดกำลังถูกควบคุมทีละขั้น การพัฒนาในทุกด้าน และการหาทางรักษาเสถียรภาพภายใน ล้วนกล่าวได้ว่าเพื่อเตรียมการทางทหาร สถานการณ์ในแผ่นดินปัจจุบันเป็นเพียงช่วงที่สงบชั่วคราว กลิ่นอายของสงครามหนาแน่นมาก ดังนั้นการเตรียมการในด้านนี้จึงกล่าวได้ว่าห้ามชักช้า
การเกณฑ์ทหารและการฝึกอบรมได้เริ่มขึ้นแล้ว เพียงแค่ด้านการทำอาวุธและอุปกรณ์ยังไม่เริ่ม สิ่งที่ขาดคือช่างปั้นดาบผู้มีประสบการณ์ ท่านจูผู้นี้ถูกใจหยินซวี่อย่างไม่ต้องสงสัย เพราะตัวเขาเองยังมีอาวุธวิเศษอีกมากที่ต้องทำ ช่างธรรมดาคงยากที่จะทำได้
เพียงแต่ท่านจูผู้นี้ช่างหายตัวไปราวมังกรไร้ร่องรอย หายไปจากแผ่นดินเยว่เป็นเวลานาน เล่ากันว่าหลบซ่อนอยู่ในเขาไคว่จี หยินซวี่รู้เรื่องนี้ตั้งแต่วันแรกที่มาถึงซานหยิน จากนั้นสั่งเกาอี้ไปตามหา เวลาสิบกว่าวันผ่านไป บัดนี้ในที่สุดก็มีข่าวแล้ว
หยินซวี่ถามว่า “ว่าอย่างไร?” เกาอี้ตอบว่า “ฝ่าบาท ได้ข่าวว่าท่านจูผู้นี้อยู่ในบริเวณหุบเขาชิงซี เพียงแต่………“
“เพียงแต่อะไร?” หยินซวี่ซักถามทันที ท่านจูผู้นี้สำคัญต่อเขาและต่อเยว่กั๋วเป็นอย่างมาก ดังนั้นเขาจึงให้ความสนใจมาก
เกาอี้ตอบว่า “ท่านจูผู้นี้ถือเป็นผู้ทรงคุณวุฒิผู้สันโดษ ความเย่อหยิ่งถือดีมีแน่นอน คิดว่าเชิญยากแน่ นอกจากนี้มีข่าวลือว่าเขาไม่ต้องการถูกรบกวน แน่นอนชาวฉินก็เคยพบร่องรอยของเขา ส่งทหารไปค้นหาอย่างบุ่มบ่าม ผลคือไม่ได้อะไรเลย ท่านจูได้ข่าวแล้วย้ายไปที่อื่น ดังนั้นลูกน้องที่ส่งไปพอได้ข่าวก็ไม่กล้าทำอะไรบุ่มบ่าม!”