เล่มที่สี่ แม่ทัพกองทัพฉู่] บทที่ 106 ฉู่ป้าอ๋องก็ไม่เว้น
ไคว่จี, เจิ้นเจ๋อซานจวง
ฟ่านอีหลานกำลังเดินเล่นในสวนดอกไม้ดูเมฆ ก้าวย่างสบายๆ ท่วงท่าสง่างามน่าหลงใหล ฟ่านชิงรีบร้อนเข้ามา นำข่าวล่าสุดจากเจียงเป่ยมา
“คุณหนู!” ฟ่านชิงแสดงความเคารพแล้วยืนอยู่ข้างๆ รอคำสั่งจากคุณหนู
ฟ่านอีหลานไม่หันกลับ เดินต่อไปอย่างสบายๆ พลางเดินถาม“เป็นข่าวจากฟ่านไป๋เหรอ? คราวนี้มาเร็วมากนะ?”
ฟานชิงเดินตามติดไปด้านข้างพลางตอบว่า 'ใช่แล้ว ฟานไป๋พบแม่ทัพอินที่ตงเออ ช่วยให้เขาข้ามแม่น้ำสู่ทิศใต้กลับมาได้ แล้วก็ไปหาเรือที่ติ้งเถา อาศัยหมอกหนาข้ามทะเลสาบจูเย่อวย่วยเซี่ยงเหลียงที่ถูกปิดล้อมในติ้งเถา ฟานไป๋อยู่เคียงข้างแม่ทัพอินตลอด รู้ว่าสถานการณ์สำคัญ ไม่กล้าชักช้า จึงส่งสาส์นได้เร็วมาก'
'ช่วยได้หรือเปล่า?' พอได้ยินว่าหยินซวี่กลับมาอย่างปลอดภัยแล้วกลับเข้าเสี่ยงอีก ใบหน้าหวานของฟานอีหลานร้อนผ่าวขึ้นมาเล็กน้อย พลางอดรู้สึกตื่นเต้นไม่ได้
'แม่ทัพอินยกทัพโผล่มากะทันหัน จางหานตั้งตัวไม่ทัน เสียหายหนัก แม่ทัพอินนำคนฝ่าแนวรบเปิดทางออกมาได้ แต่เซี่ยงเหลียงโชคร้าย ถูกเกาทัณฑ์สิ้นใจตาย!' เพียงไม่กี่คำที่พูดอย่างสบายๆ แต่ฟานอีหลานพอจะนึกออกว่าสนามรบนั้นโหดร้ายและน่าสยดสยองเพียงใด
'เซี่ยงเหลียงตาย?' พอได้ยินประโยคสุดท้าย ฝีมือที่กำลังเด็ดใบไม้ในสวนดอกไม้ของฟานอีหลานก็ชะงัก นางถอนใจว่า 'แม่ทัพเซี่ยงเหลียงก็นับเป็นยอดขุนพลแห่งยุค เสียไปอย่างนี้น่าเศร้าเสียจริง!'
'ใช่แล้ว แม่ทัพอินอัญเชิญศพกลับไปเผิงเฉิงแล้ว' ฟานชิงเสริมอย่างแผ่วเบา