อวี๋เหมียนโอบกอดร่างที่อบอุ่นนุ่มนวลนี้ไว้ สัมผัสถึงพลังชีวิตอันเบิกบานของอีกฝ่าย หัวใจที่เต้นกระตุกติดกับลำตัวของตน เปรียบเสมือนนาฬิกาชีวิตของสิ่งมีชีวิตอายุน้อย ที่เดินไปไม่หยุดหย่อน
แม้แต่ลมหายใจก็ยังอบอวลไปด้วยความมีชีวิตชีวา
ช่างดีจริงๆ
เซิงชิงไม่ค่อยจะมีอารมณ์ดีในคืนพระจันทร์เต็มดวงนัก ถึงกับขัดจังหวะเป้าหมายแรกของตัวเอง เดิมทีเพียงแค่มองเห็นเด็กน้อยผู้งดงามที่กลับมาดึกแล้วคิดจะแกล้งเล่น แต่กลับหลงใหลไปกับร่างกายอันอบอุ่นของนาง
เกือบจะทำให้นางที่ขี้อายตกใจจนวิญญาณหลุด เซิงชิงคิดแล้วก็ยื่นมือออกมาลูบหัวอวี๋เหมียนเบาๆ เพื่อกดวิญญาณอันเปราะบางของนางให้แน่นขึ้นอีกหน่อย
เจ้าสัตว์เลื้อยคลานแห่งแม่น้ำเจียวเจียงนั่น รอต่อไปอีกหน่อยเถอะ อีกไม่นานข้าจะส่งเจ้าทั้งสามีภรรยาไปพบกัน
สายลมโบยบินปัดเมฆบนฟ้า กระจายไอน้ำอันอบอุ่นที่ล่องลอยอยู่เหนือสระชำระร่างกาย แสงจันทร์ทอดลงบนห่อผ้าที่ถูกทิ้งไว้อย่างไม่ใยดีข้างสระ
ดวงตากลางโตขนาดมหึมาที่เต็มไปด้วยความตกตะลึง อำมหิต และอบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือด ถูกเปิดเผยออกมาจากช่องว่างของผ้าสี่เหลี่ยม พร้อมกับเขามังกรที่ผ่าครึ่ง
สีหน้าที่ไม่ยอมจำนน ราวกับวิญญาณแค้นที่สิงสถิต หลังจากการกรีดร้องอย่างสุดเสียง ก็ถูกแช่แข็งอยู่เพียงชั่วขณะนี้
อวี๋เหมียนเดิมทีควรจะกลัวนางจนตัวสั่น แต่กลับตรงกันข้าม กลับถูกนางโอบกอดไว้ในอ้อมแขน ถูกลูบหัวสองสามที ก็รู้สึกสงบในใจยิ่งนัก แม้แต่การเต้นของหัวใจก็ค่อยๆ กลับมาเป็นปกติ
หลังจากรู้ถึงเบื้องหลังเรื่องราวของนางในหนังสือแล้ว นางก็ไม่ต้องกังวลว่านางจะบาดเจ็บหรือเจ็บปวดอะไรอีกต่อไป อย่างไรเสีย คนที่สามารถบุกเดี่ยวเข้าไปในแดนมารได้ในช่วงท้ายเรื่อง ยังไงก็ไม่ถึงคราวที่นางต้องเป็นห่วง