บทที่ 51 กวนจือจือรับสินบน
เฉิงเหว่ยไฉลุกขึ้นทันที หมายจะถามว่าต้นฉบับบทความนี้ใครเป็นคนเขียน แต่ซูเถียนชิงเอ่ยปากก่อน
“เฉิงเหว่ยไฉ หัวหน้าแผนกบอกเมื่อสัปดาห์ก่อนว่ารายงานการสัมภาษณ์ของเราต้องส่งให้เขาตรวจ ตอนนี้คุณว่างไหม? เราไปสรุปรายงานกันเถอะ”
เฉิงเหว่ยไฉใจเย็นลง “ว่าง ไปตอนนี้เลยเหรอ?” ขณะพูดก็หยิบสมุดกับปากกาขึ้นมาแล้ว
ซูเถียนลุกตาม หยิบของแล้วเคาะประตูห้องทำงานหัวหน้าแผนก
“เข้ามา”
ทั้งสองเข้าไปในห้องทำงาน ซูเถียนปิดประตูตามอย่างเป็นธรรมชาติ
“เสี่ยวซู เสี่ยวเฉิง พวกเธอมาหาฉันมีธุระอะไรหรือ?” หลิวเซียงหลงถามพลางมองทั้งคู่
เฉิงเหว่ยไฉหันไปมองซูเถียน ซูเถียนจึงถามว่า “หัวหน้าแผนก ได้ฟังประกาศเมื่อครู่ไหมคะ?”
หลิวเซียงหลงพยักหน้า “ฟังแล้ว คนงานจินโหย่วเหรินจากโรงงานห้าทำสายเคเบิลช่วยงานขึ้นมาเอง ปรับปรุงสายเคเบิลสำหรับทดสอบ ช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานของโรงงาน มีปัญหาอะไรหรือ?”
ซูเถียนยื่นต้นฉบับหนังสือพิมพ์โรงงานที่เขียนใหม่เมื่อคืนให้ “หัวหน้าแผนก ลองอ่านต้นฉบับนี้ดูค่ะ”
หลิวเซียงหลงไม่รู้ว่าซูเถียนหมายถึงอะไร แต่ก็รับต้นฉบับมาอ่าน ทว่ายิ่งอ่าน สีหน้าก็ยิ่งเคร่งขรึม
จุดเน้นของบทความที่ส่งให้หนังสือพิมพ์คนงานกับหนังสือพิมพ์โรงงานย่อมแตกต่างกัน หนังสือพิมพ์คนงานเน้นการประชาสัมพันธ์โรงงาน ส่วนหนังสือพิมพ์โรงงานเน้นยกย่องพนักงานเป็นรายบุคคล
ดังนั้นเมื่อคืนเธอจึงเขียนต้นฉบับสำหรับหนังสือพิมพ์โรงงานขึ้นมาอีกฉบับ ตั้งใจจะให้ออกอากาศวันเดียวกับข่าวในหนังสือพิมพ์คนงาน เพื่อฉีกหน้าจินโหย่วเหรินแล้วเหยียบย่ำให้จมดิน
แต่เธอไม่คิดเลยว่า ในเมื่อหลินหย่งยังไม่ตาย จินโหย่วเหรินกลับคิดติดสินบนคนในแผนกประชาสัมพันธ์ แล้วออกอากาศเรื่องนี้เพื่อชิงลงมือก่อน
ซูเถียนกล้าฟันธงว่าต้นฉบับนี้ถูกจินโหย่วเหรินติดสินบนคนในแผนกประชาสัมพันธ์ให้เผยแพร่ ก็เพราะเธอสังเกตคนในแผนกมาตลอดทั้งสัปดาห์ก่อน