บทที่ 23 ลู่เจิ้งกั๋วพบว่าเงินหายไป
ซูเถียนเปิดประตูก็เผชิญหน้ากับคนคนหนึ่ง
ใบหน้านั้นคล้ายลู่เจิ้งกั๋วอยู่ห้าส่วน
ลู่เซี่ย
ลูกสาวคนโตของลู่เจิ้งกั๋วกับเซี่ยเหลียนฮวา ปีนี้อายุ 28 ปี แต่งงานกับพนักงานจัดซื้อของโรงอาหารโรงงานสิ่งทอเมื่อแปดปีก่อน ตอนนี้ได้เป็นหัวหน้าแผนกโรงอาหารแล้ว ฐานะก็นับว่าไม่เลว
ในแววตาของลู่เซี่ยเองก็มีความประหลาดใจอยู่บ้าง ไม่คิดว่าภรรยาของลู่เฉินจะดูเด็กและสวยขนาดนี้
ลู่เซี่ยยิ้มแล้วเอ่ยว่า “เธอคือเสี่ยวซู ภรรยาชนบทที่น้องชายคนโตของฉันแต่งเข้าบ้านใช่ไหม? ฉันเป็นพี่สาวคนโตของเธอ มาดูว่าเธอทำอะไรอยู่ที่บ้าน แม่สามีอยู่ข้างนอกแท้ ๆ ยังไม่รู้จักออกไปปรนนิบัติ ไม่มีมารยาทเอาเสียเลย”
พูดจบ ลู่เซี่ยก็คิดจะผลักซูเถียนเข้าไปในบ้านเพื่อดูข้างใน ทว่าผลักเท่าไรก็ไม่ขยับ กลับถูกซูเถียนผลักจนถอยหลังไปสองก้าว
ลู่เซี่ยเบิกตาโตทันที “เธอทำอะไรน่ะ! กล้าผลักฉันได้ยังไง!”
ซูเถียนเชิดคางขึ้นเล็กน้อย “คุณเป็นใคร? ทำไมฉันจะผลักคุณไม่ได้?”
ลู่เซี่ยตะโกน “ฉันเป็นพี่สาวคนโตของลู่เฉิน เป็นพี่สามีของเธอ เธอกล้าผลักฉันได้ยังไง ไม่มีการอบรมจริง ๆ!”
ซูเถียนเหลือบมองอีกฝ่าย “แม่สามีฉันมีลูกแค่คนเดียว คือลู่เฉิน ฉันไม่มีพี่สามีอะไรทั้งนั้น ส่วนลู่ข่ายกับลู่เจียว อย่างมากก็นับเป็นน้องชายกับน้องสาวครึ่งคน แล้วคุณเป็นใคร? บุกเข้ามาในบ้านคนอื่นตามใจชอบ ใครกันแน่ที่ไม่มีมารยาท ไม่มีการอบรม หรือว่าเป็นขโมย คิดจะมาขโมยของที่บ้านฉัน?”
ลู่เซี่ยทำหน้าไม่อยากเชื่อ “ใครเป็นขโมย? อย่ามาพูดเหลวไหล! ฉันคือลู่เซี่ย เป็นพี่สาวต่างมารดาของลู่เฉิน ทำไมจะนับเป็นพี่สามีไม่ได้?”
ซูเถียนยิ้มบาง “เป็นแค่พี่สาวต่างมารดา แถมแต่งออกไปแล้ว ยังจะมายุ่งมากเกินไปหน่อยไหม? แม่คุณรู้หรือเปล่าว่าคุณชอบยุ่งเรื่องคนอื่นขนาดนี้?”
พูดจบ ซูเถียนก็ไม่สนใจลู่เซี่ยอีก เดินออกไปปิดประตูบ้าน แล้วลากลู่เซี่ยไปทางห้องด้านตะวันตก
พอมาถึงเรือนปีกตะวันตก ซูเถียนก็คร้านจะเข้าไปข้างใน จึงตะโกนเรียกจากด้านนอก “น้าเซี่ย รบกวนออกมาหน่อยค่ะ ฉันมีเรื่องอยากถาม”