บทที่ 55 ซูเหมียนตก “ปลา” ได้แล้วหรือ? วันจ่ายเงินเดือน เปาไฉเอ๋อร์แย่งห้องกับน้องสาวสามี
ซูเถียนประหลาดใจจริง ๆ
เธอรู้ว่าซูเหมียนคงไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ แต่คิดไม่ถึงว่าจะลงมือเร็วขนาดนี้
เพิ่งมาที่บ้านพักรวมเป็นครั้งแรก ก็เกี่ยวคนงานมาได้คนหนึ่งแล้ว
ที่สำคัญ คนคนนั้นยังเป็นคนในบ้านพักเดียวกันอีกด้วย
คนที่เข้าร้านอาหารของรัฐพร้อมซูเหมียนไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นจางหงถู ลูกชายคนโตของป้าจาง
จางหงถูกำลังจะไปสั่งอาหาร พอหันมาก็เห็นซูเถียนเข้า สีหน้าพลันเจื่อนลงเล็กน้อย ก่อนจะเอ่ยทัก
“สหายซู คุณก็มากินข้าวข้างนอกเหมือนกันเหรอครับ?”
ซูเหมียนได้ยินเสียงจึงหันมามอง สีหน้าแข็งค้างอยู่บ้าง แต่ก็ยังยิ้มทักทาย
“บังเอิญจังเลย เถียนเถียน”
ซูเถียนมองจางหงถูที่หน้าแดง แล้วหันไปมองซูเหมียนซึ่งหลบสายตา เธอยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย ก่อนตอบจางหงถู
“วันนี้เงินเดือนออก ฉันกับลู่เฉินเลยออกมาฉลองกัน สหายจางรู้จักกับพี่สาวลูกพี่ลูกน้องของฉันเหรอคะ?”
จางหงถูหน้าแดงยิ่งกว่าเดิม เขาเกาหลังศีรษะ “เป็นอย่างนี้ครับ เมื่อวานผมตัวร้อน รู้สึกไม่สบาย เลยเอายากลับไปพักที่บ้าน ระหว่างทางเกือบล้ม โชคดีที่สหายซูเหมียนช่วยพยุงไว้ วันนี้เงินเดือนออกเหมือนกัน ผมเลยชวนเธอมาทานข้าวเพื่อขอบคุณครับ”
ซูเถียนพยักหน้า “ที่แท้ก็อย่างนี้นี่เอง งั้นคุณรีบไปสั่งอาหารเถอะ ฉันสั่งเรียบร้อยแล้ว ไม่รบกวนพวกคุณแล้วนะคะ”
ตลอดเวลานั้นเธอไม่ได้พูดกับซูเหมียนแม้แต่คำเดียว
สีหน้าซูเหมียนซีดลงเล็กน้อย โชคดีที่จางหงถูไม่ได้สังเกต
พอดีถึงคิวซูเถียนไปรับอาหาร ลู่เฉินก็เดินเข้ามา เขาบอกให้เธอนั่งรอ ส่วนตัวเองจะไปยกอาหารมา
ลู่เฉินเห็นจางหงถูกับซูเหมียนเช่นกัน จึงทักทายสั้น ๆ