บทที่ 56 เปาไฉเอ๋อร์ไม่ยอมถอย พระเอกกำลังจะปลดประจำการกลับมาแล้ว!
เปาไฉเอ๋อร์เป็นคนที่ถูกข่มขู่แล้วจะยอมงั้นหรือ?
วินาทีถัดมา ทุกคนก็เห็นเปาไฉเอ๋อร์อุ้มลังไม้ใบหนึ่งออกมาจากห้องปีกตะวันออก ก่อนจะโยนมันทิ้งลงไป แล้วปัดฝุ่นบนมือ จากนั้นก็ตะโกนไปทางห้องหลักที่อยู่ข้าง ๆ
“เกาเสี่ยวถง วันนี้เธอต่อให้ก่อเรื่องจนฟ้าถล่มก็ไม่มีประโยชน์ แม่พูดเองกับปากว่าห้องปีกนี้เป็นห้องหอของฉันกับพี่ใหญ่ของเธอ ในเมื่อเป็นห้องหอ ใครจะอยู่หรือไม่อยู่ก็ต้องเป็นเรื่องของฉัน!
อย่าเอาเรื่องที่เธออยู่มาสิบกว่าปีมาอ้าง ก่อนหน้านี้เธออยู่ที่นี่เพราะฉันยังไม่ได้แต่งเข้าบ้านมา พวกเรายังไม่ได้แยกบ้านกัน ตอนนี้ฉันแต่งกับพี่ใหญ่ของเธอแล้ว แม่ก็พยักหน้าให้บ้านหลังนี้เป็นของฉันกับพี่ใหญ่
เธอเป็นน้องสาวสามี ก่อนแต่งงานก็อยู่บ้านพ่อแม่ หลังแต่งงานแล้วจะไปอยู่บ้านสามีก็ไม่ใช่เรื่องที่ฉันจะขัดข้อง แต่ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะมาเกาะห้องหอของพี่ชายกับพี่สะใภ้ไม่ยอมย้ายออกไป
แม่ ไม่ต้องแอบฟังอยู่ในห้องหรอก เรื่องนี้แม่พยักหน้าเห็นชอบแล้วใช่ไหม? ในเมื่อแม่ตกลงแล้ว ต่อให้วันนี้ใครมาพูดก็ไม่มีประโยชน์ เกาเสี่ยวถง ถ้าเธอเสียดายห้องนี้ก็รีบหาบ้านสามีให้ได้สิ จะได้ให้เขาจัดห้องให้ อย่ามาแย่งห้องกับฉันอยู่ตรงนี้!”
เกาเสี่ยวถงโมโหจนร้องไห้ ตะโกนเสียงดังว่า “แม่! ฟังดูสิว่าหล่อนพูดอะไร! แม่ยังไม่ตาย หล่อนก็กล้ารังแกหนูในบ้านแบบนี้แล้ว! ถ้าแม่ยังไม่จัดการ หล่อนจะไล่หนูออกจากบ้านหรือไง?”
เฉียนหนีหลบไม่พ้น จึงยิ้มแล้วเดินออกมาจากห้อง