เธอมองถังเสี่ยวเทียนล้วงบุหรี่ซองหนึ่งออกมาจากกระเป๋า หยิบมวนหนึ่งส่งให้คุณลุง พอเห็นคุณลุงรับไป เขาก็จุดไฟให้ จากนั้นคุยกับคุณลุงอยู่สองสามคำแล้วจึงเข้าไปข้างใน
ราวครึ่งชั่วโมงต่อมา ถังเสี่ยวเทียนก็ออกมา เขาคุยกับคุณลุงที่ป้อมยามอีกสองสามคำ ก่อนจะเดินมาหาเธอ
ดวงตาคู่งามของซูชิงหว่านเป็นประกายระยิบระยับ เธอมองเขาด้วยสีหน้าคาดหวัง “เป็นยังไงบ้าง ขายหมดหรือยัง?”
“ขายหมดแล้ว!” ถังเสี่ยวเทียนยิ้มกว้าง น้ำเสียงเต็มไปด้วยความภูมิใจที่แทบปิดไม่มิด
ได้ยินเช่นนั้น ซูชิงหว่านก็เบิกตากว้าง สีหน้าตกตะลึง “หา? ขายหมดเร็วขนาดนี้เลยเหรอ? พี่เทียนขายยังไงน่ะ?”
ถังเสี่ยวเทียนเล่าให้เธอฟังตั้งแต่ต้นจนจบ “ผมบอกคุณลุงว่าแม่เลี้ยงของพี่จะขายพี่ให้ตาแก่ห้าสิบปี แต่ถ้าผมให้สินสอดมากกว่าตาแก่นั่น แม่เลี้ยงก็จะยกพี่ให้ผม แต่ฐานะทางบ้านผมไม่ดี เป็นคนชนบท เลยอยากออกมาหาเงินค่าสินสอดสักหน่อย คุณลุงฟังแล้วโมโหมาก ทั้งยังเห็นใจผม เลยให้ผมเข้าไปข้างใน พอเห็นว่าหนังยังไม่เริ่ม ผมก็เลยนั่งลงถามคนสองสามคนที่อยู่ข้าง ๆ ว่ามีของดีจากทางใต้มาขาย คิดไม่ถึงว่าพอพวกเขารู้ว่าเป็นของจากทางใต้ก็สนใจมาก ผมขายไปได้สองโรงหนัง ไม่นานก็ขายหมดแล้ว”