“ที่โทรมาเพราะอยากให้ลุงไปรับอี้อันกลับไปเหรอ?” ซูชิงหว่านถาม
ถังเสี่ยวเทียนพยักหน้า “ใช่ หลังจากพ่อแม่ปรึกษากันแล้ว พวกเขาคิดว่าอี้อันอาจอยู่บ้านนั้นได้ไม่ดีนัก เลยตั้งใจจะไปดูก่อน ฉันก็เลยไปเมืองอันกับแม่ก่อน แล้วคิดว่าจะเดินทางจากเมืองอันมาที่นี่เลย พอเราไปถึงเมืองอันและเห็นสภาพอี้อัน ก็รู้ทันทีว่าเขาต้องลำบากอยู่บ้านญาติฝั่งแม่แน่ ๆ คนบ้านนั้นไม่รู้จักสำนึกบุญคุณสักนิด แม่ฉันไม่วางใจ เลยตัดสินใจพาอี้อันกลับไปอยู่ด้วยกัน”
“แต่พออี้อันรู้ว่าฉันจะมาหาเธอ เขาก็ยืนกรานจะตามมาด้วยให้ได้ อีกอย่าง พวกเราอยู่เกาะใต้ ห่างจากพวกเธอมาก เด็กคนนี้ไม่ได้เจอคุณยายทวดของเขา เลยต่อต้านเป็นธรรมดา ฉันคิดว่าอย่างน้อยพามาหาเธอก่อนก็ได้ ผู้ใหญ่สองคนคงดูแลเด็กคนเดียวไหว ก็เลยพาเขามาด้วย แล้วให้แม่กลับไปเอง แม่บอกว่าถ้าไม่ไหวค่อยโทรหา เดี๋ยวแม่มารับกลับ”