บทที่ 61 ฉันสร้างบ้านสักหลังได้ไหม
ซูชิงหว่านพูดว่า “พี่เสี่ยวเทียน งั้นฉันเล่าเรื่องบ้านพักปัญญาชนเยาวชนให้ฟังนะ ตอนนี้มีปัญญาชนเยาวชนชาย 5 คน หญิง 5 คน อยู่ในบ้านพักมีแค่ 2 ห้อง พี่มาเพิ่มก็กลายเป็นผู้ชาย 6 คน คงเบียดกันน่าดู”
ถังเสี่ยวเทียนแปลกใจอยู่บ้าง “เป็นแบบนี้เองเหรอ คนเยอะขนาดนี้อยู่ห้องเดียวกันหมดเลย? เบียดหน่อยไม่เป็นไรหรอก แต่แล้วอี้อันจะทำยังไง?”
“พี่เสี่ยวเทียน ตอนนี้ฉันกำลังสร้างบ้านเอง ตั้งใจจะย้ายออกมาอยู่ แต่ก็มีแค่ห้องเดียว อี้อันมาอยู่กับฉันได้ อีกอย่างบ้านยังสร้างไม่เสร็จ ต้องตากให้แห้งก่อน คงต้องรออีกราวครึ่งเดือนถึงจะเข้าอยู่ได้”
“สร้างบ้านเองได้ด้วยเหรอ? งั้นฉันสร้างสักหลังได้ไหม? สร้างข้างบ้านเธอได้หรือเปล่า?”
ซูชิงหว่านเห็นว่าเป็นไปได้ “เรื่องนี้ต้องไปยื่นขอกับที่ทำการกองผลิตก่อน แต่สร้างบ้านก็ต้องใช้เวลาเหมือนกัน เอาปัญหาตรงหน้าให้เรียบร้อยก่อนดีกว่า”
ตอนนั้นเองลู่จิ่งชวนก็เอ่ยขึ้น “ง่ายมาก ให้เสี่ยวเทียนพาอี้อันไปอยู่บ้านฉันก่อนก็ได้ ห้องฉันให้พวกเขาอยู่ ส่วนฉันไปนอนกับจิ่งอี้”
ซูชิงหว่านคิดว่านี่เป็นวิธีที่ดีที่สุดในตอนนี้
แต่ถังเสี่ยวเทียนกลับไม่ยอม “ฉันไม่ไปอยู่บ้านเขา”