หน้าประตูมีศพสภาพยับเยินเปื้อนเลือดวางอยู่ ใบหน้าครึ่งหนึ่งถูกกัดกินจนหายไป เหลือเพียงเนื้อหนังเละเทะหันมาทางเจียงซุ่ย เลือดสีดำไหลออกมาจากใต้ร่าง ลามเข้ามาถึงในบ้านของเจียงซุ่ย
มือถือที่ส่งเสียงดังไม่หยุดวางอยู่บนตัวศพ
เจียงซุ่ยหยิบมือถือขึ้นมาปิดนาฬิกาปลุก จากนั้นก็เตะศพออกไป ก่อนรีบปิดประตูทันที ในจังหวะที่บานประตูปิดสนิท หางตาของเธอเห็นผู้ติดเชื้อวิ่งตรงเข้ามาอย่างรวดเร็ว
หัวใจของเจียงซุ่ยเต้นแรง เธอรีบล็อกประตูแล้วลากโซฟามาดันไว้
วินาทีถัดมา ผู้ติดเชื้อตัวนั้นพุ่งชนประตูอย่างแรง บานประตูสั่นสะเทือนจนเจียงซุ่ยใจหายวาบ ประตูบานนี้ถูกงัดมาแล้วครั้งหนึ่ง ขอให้ทนไว้นะ!
โชคดีที่ผู้ติดเชื้อชนประตูอยู่สองสามครั้ง ก็ถูกศพหน้าประตูดึงดูดความสนใจ มันจึงหมอบลงฉีกกัดศพ
เจียงซุ่ยยืนเฝ้าอยู่หน้าประตูตลอด ไม่กล้าไปไหน กลัวว่าคนเมื่อกี้จะกลับมาเล่นงานเธออีก
ก่อนหน้านี้เจียงซุ่ยสงสัยมาตลอดว่าคนที่งัดประตูเป็นผู้ชายอ้วน แต่เขาตายไปเมื่อวานแล้ว แล้วตอนนี้ใครกันที่เอานาฬิกาปลุกกับศพมาวางไว้หน้าประตูเธอ?
สาวหลินเพื่อนบ้าน หรือคนแปลกหน้าบางคนที่เจียงซุ่ยไม่เคยสังเกตเห็นมาก่อน?
ความมุ่งร้ายของมนุษย์ทำให้เจียงซุ่ยหนาวสะท้าน เธอจำต้องตั้งสติให้เต็มที่ คอยเฝ้าประตูอย่างระแวดระวัง
คราวนี้ผู้ติดเชื้อไม่ได้ถูกเสียงอื่นดึงดูด มันเดินวนไปวนมาอยู่ข้างนอกอย่างกระสับกระส่าย ส่งเสียงคำรามต่ำ ๆ เป็นครั้งคราว จนฟ้ามืดมันก็ยังไม่ไป เจียงซุ่ยมองผ่านช่องมองประตู เห็นเท้าทั้งสองข้างของมัน