"แก..."
ลี่เสี่ยนจงอ้าปากค้าง ลมหายใจเริ่มแผ่วเบาลง
"เชื่อฉันนะ ชาติหน้าอย่ามาหาเรื่องฉันเลย ตกลงไหม?"
เจียงเสี่ยวไป๋มองลี่เสี่ยนจงด้วยแววตาอ่อนโยน ท่ามกลางประกายเย็นเยียบที่ส่องวาบ
ที่มือซ้าย จู่ ๆ ตราประทับก็พลันหมุนวน
เส้นสายสีดำพาดผ่านแขนเขา ตรงดิ่งไปยังลี่เสี่ยนจง
ฉวยโอกาสตอนที่หมอนี่ใกล้ตาย
เขาต้องเก็บเกี่ยวสิ่งที่มีค่ากลับมาบ้าง
อันที่จริง ตอนใช้วิธีนี้ เขาก็ลังเลอยู่เล็กน้อย
เพราะนี่เป็นวิธีของฝั่งโลกตะวันตก
และค่อนข้างชั่วร้าย
แต่... เขาแค่ลังเลครู่เดียว ก็ทำต่อไป
จะไปสนใจมากมายทำไม?
ขณะที่เส้นสายสีดำแผ่ขยาย
รูม่านตาของลี่เสี่ยนจงหดเกร็ง เขารู้สึกว่าพลังวิญญาณของตนถูกเจียงเสี่ยวไป๋ดึงดูดไปจนหมด
สีหน้าซีดเผือด อยากจะพูดอะไร แต่สุดท้ายก็ไม่ได้เอ่ยปาก
ลมหายใจค่อย ๆ ขาดหายไป
เส้นสายนั้นสลายหายไป
เจียงเสี่ยวไป๋คลายมือขวา ร่างของลี่เสี่ยนจงก็ทรุดลงนอนราบกับพื้นอย่างไร้เรี่ยวแรง
บนใบหน้าเขาเต็มไปด้วยความตกตะลึง
แน่นอนว่า คนรอบข้างเองก็ตกตะลึงเช่นกัน
ไอ้เส้นสายสีดำเมื่อกี้คืออะไร?
ช่างน่าขนลุก!
ต้องมีอะไรสักอย่างแน่!
เจียงเสี่ยวไป๋ไม่รู้ว่าคนรอบข้างคิดอะไรอยู่ หลังจากหายตกใจ ก็สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วกวาดสายตาไปยังชายชราสองคนที่สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง
สายตาของเขาจับจ้องไปที่ชายชราที่ติดตามลี่เสี่ยนจงมาตลอดก่อน "ตระกูลลี่ใช่ไหม ฉันจะให้เวลาพวกคุณหนึ่งสัปดาห์ ไปหาคำตอบมาให้ตำหนักหลบซ่อนโลกของฉัน ไม่อย่างนั้น ตำหนักหลบซ่อนโลกของฉันจะไม่ขออยู่ร่วมใต้หล้ากับตระกูลลี่ของพวกคุณ!"