กลืนน้ำลายดังเอื๊อก!
เสียงกลืนน้ำลายดังขึ้น
พลาด?
ใครจะไปเชื่อ!
พลาดได้แม่นยำขนาดนั้น พอดีฉู่จวินเทียนตายเลย?
แต่ถึงไม่เชื่อ คนในที่นั้นก็พากันพยักหน้า
"อืม ต้องพลาดแน่!"
"ข้าเห็นแล้ว ฉู่จวินเทียนเช็ดคอแล้วยื่นเข้าไปเอง!"
"พูดอย่างนี้ ข้าก็เหมือนจะสังเกตเห็นแล้ว!"
คนรอบข้างวิพากษ์วิจารณ์กัน
เจียงเสี่ยวไป๋ยืนอยู่ที่นั่นยิ้ม แต่ไม่นานสีหน้าก็เปลี่ยนไป กลั้นไม่อยู่กระอักเลือดออกมา
สีหน้าเดี๋ยวแดงเดี๋ยวซีด
เขาก็บาดเจ็บเหมือนกัน เป็นบาดแผลภายใน
เก้าจุดเจ็ดส่วนยังพอไหว เขารับความเจ็บปวดนั้นได้
แต่พลังเก้าจุดแปดส่วนนี่ หลังจากบังคับระเบิดพลังแล้ว ไปกระตุ้นไฟหลีและไฟนิพพานให้พลุ่งพล่านโดยตรง
แต่ว่าถึงจะพลุ่งพล่าน แต่ตอนที่ไฟนิพพานพลุ่งพล่าน ก็ยังช่วยฟื้นฟูเขาได้ดี
แน่นอนว่า ก็เพราะมีไฟนิพพานนี่แหละ ถึงทำให้เขากล้าบังคับเลื่อนขึ้นถึงเก้าจุดแปด
ก่อนหน้านี้ เขาไม่มีทางกล้าทำแบบนี้เด็ดขาด
ตอนนี้กลิ่นหอมกรุ่นมาแตะจมูก พร้อมกับเสียงกระดิ่งเงิน ร่างหนึ่งโผเข้ามากอดแขนเขา ดวงตาใสซื่อเต็มไปด้วยความร้อนรนและเป็นห่วง...
"ไม่ต้องห่วง ข้าไม่เป็นไร!"
เจียงเสี่ยวไป๋หอบหายใจ
บอกว่าไม่เป็นไร แต่ในร่างกายไฟสามกลุ่มกำลังปั่นป่วน ความเจ็บปวดนั้นก็ยังอยู่
แต่เพื่อไม่ให้จีเฟิ่งซีเป็นห่วง เขาจึงเลือกเก็บกดไว้
ตอนนี้กวาดตามองรอบด้าน
ทุกคนยังคงมองเขาด้วยความตกตะลึง
รวมถึงถานจิ่งและสามคนแห่งตำหนักหลบซ่อนโลกด้วยแน่นอน