“มีปัญหาอะไรรึเปล่า?”
เจียงเสี่ยวไป๋มองคนรอบข้างที่ยังอยู่ในอาการมึนงง อดไม่ได้ที่จะเอ่ยปากถาม
ขณะเสียงของเขาทอดลง คนแรกที่ได้สติกลับมาคือลี่เสี่ยนจง
สีหน้าซีดเผือด เปี่ยมด้วยความไม่อยากเชื่อ “แก... แม่งเอ๊ย แกไม่ตายเหรอ?”
ตอนนี้เขารู้สึกขนลุกซู่ขึ้นมาจริง ๆ
ถูกฝังด้วยหิมะ ถูกกดลงในเปลวเพลิงหลิ่วติ่ง
ตอนนี้ไม่เพียงยังมีชีวิต ยังพาคุณหนูตระกูลจีออกมาด้วยกันอีก
นี่มันแค่เมื่อวานวันเดียวเท่านั้นเอง
ก่อนหน้านี้หญิงชราตรวจสอบดูแล้ว หลุมศพหิมะยังอยู่ ผนึกก็ยังอยู่ เป็นข้อพิสูจน์ได้ดีว่า เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ได้หนีออกไปเลย
“หืม?”
เจียงเสี่ยวไป๋หันขวับ เมื่อเห็นลี่เสี่ยนจง แววตาดุดันพลันวาบ “ตายซะแกสิ!”
สิ้นเสียง พลังจิตซัดเป็นระลอก ผลักจีเฟิ่งซีออกไปโดยตรง
ส่วนเขาเองลงมือทันที พุ่งตรงเข้าไปจู่โจมลี่เสี่ยนจง
ถ้าจัดการได้ ก็ไม่พูดพร่ำทำเพลง
สีหน้าลี่เสี่ยนจงเปลี่ยนไปเล็กน้อย ร่างถอยกรูดพร้อมร้องเร็วปรื๋อ “เร็ว เร็ว เรียกคนมา!”
น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความเร่งร้อนอย่างที่สุด
ใช่แล้ว
ในหุบเขา เขาได้เห็นความแข็งแกร่งของเจียงเสี่ยวไป๋กับตา
เขาไม่มีทางสู้ได้เลยสักนิด
เสียงทอดลง ร่างสองสายก็กระโจนเข้ามาดั่งฟ้าผ่า
คือผู้อาวุโสที่ติดตามเขามา และผู้อาวุโสที่ลงมือผนึกเจียงเสี่ยวไป๋นั่นเอง
ทั้งสองปรากฏตัวแล้วพุ่งเข้าใส่ทันที พยายามจะขัดขวางเจียงเสี่ยวไป๋ไว้
ลี่เสี่ยนจงเห็นฉากนี้ ดีใจขึ้นมาวูบหนึ่ง กำลังจะส่งสายตาเหยียดหยันไปทางเจียงเสี่ยวไป๋ แต่กลับพบแววเย้ยหยันในสีหน้าของเจียงเสี่ยวไป๋