"พอได้แล้วพวกเธอสองคน พวกเธอจะรื้อที่นี่ทิ้งหรือไง?"
ในจังหวะที่เจียงเสี่ยวไป๋กับชายวัยกลางคนกำลังจะลงไม้ลงมือกันพอดี ชายชราผมขาวที่ตามหวงหลิงเยว่มาก็ขมวดคิ้วขึ้นมาทันที
เขายกมือขึ้น พลังปราณหมุนวนอย่างบ้าคลั่ง พลังประหลาดแผ่ออกมา กั้นพลังทั้งสองคนไว้ได้
ในช่วงเวลาสั้นๆ นั้นเอง
เจียงเสี่ยวไป๋สังเกตเห็นบางอย่าง จึงเก็บพลังของตัวเองลง
ใช่ เขาสังเกตเห็นว่าหลายคนในที่นั้นหน้าซีดเผือด
ส่วนพวกที่พลังอ่อนอย่างเจียงหยางกับเจียงเช่อก็เลือดกำเดาไหล ส่วนเจียงเกอพลังอาจจะดีหน่อย แต่ก็หน้าซีดเหมือนกัน
ถ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป ไม่มีทางดีแน่!
ส่วนชายวัยกลางคนเห็นเจียงเสี่ยวไป๋ทำแบบนั้น ก็เก็บพลังของตัวเองลงบ้าง
สายตาคมๆ มองเจียงเสี่ยวไป๋แวบหนึ่ง ก่อนจะหันไปทางชายชราผมขาวแล้วพูดว่า "ไอ้เฒ่ายุน ยังไม่ตายอีกเหรอ?"
"ก้าวเข้าสู่โลงไปแล้วครึ่งเดียว!"
ชายชราผมขาวเหลือบมองชายวัยกลางคนแวบหนึ่งแล้วพูด "แล้วก็อย่างว่าไงล่ะ ไอ้ตานชางแกก็ยังไม่ตายนี่นา!"
ตานชางขมวดคิ้ว แต่แล้วก็ยิ้มออกมา สายตามองไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ "ยาจ้าวและไฟจ้าวรุ่นนี้ ฝีมือเธอไม่เลวนี่"
"แต่ระดับเธอยังไม่พอ..."
"ระดับผมพอจะจัดการแกให้จบได้!"
เจียงเสี่ยวไป๋ยกมุมปากขึ้นยิ้ม มองตานชางที่จ้องเขม็งแล้วพูด "แกอาจจะคิดว่าแกมีแผนสำรอง มีฝีมือ แต่ไม่ใช่แค่แกคนเดียวที่มี!"
"โอ้!"
ตานชางสีหน้าเปลี่ยนไป สุดท้ายก็แค่พูดออกไปหนึ่งคำ
"คารวะรุ่นพี่ใหญ่!"
เจ้าสำนักยามองตานชางแล้วพูดขึ้น