วูช…
คนที่นั่งอยู่ข้างๆ เตาหลัก เมื่อได้ยินคำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋และเห็นแสงดาบนับไม่ถ้วนนั้น ต่างก็ลุกขึ้นยืนและกระโดดหนีออกไปทันที
และก็ไม่ใช่น้อยคน
ดูเหมือนว่าไม่มีใครอยากให้เลือดกระเด็นใส่ตัวเอง
ทังจู่ลู่สีหน้าซีดเผือด ก่อนที่เจียงเสี่ยวไป๋จะลงมือ เขารีบพูดอย่างรวดเร็ว: "เดี๋ยวก่อน! ข้ามีเรื่องจะพูด!"
แสงดาบขยับแล้ว
แต่ทันทีที่ทังจู่ลู่พูดจบ แสงดาบก็หยุดนิ่ง
"พูดเร็วเข้า อีกอย่าง ระหว่างที่เขาพูด ใครกล้าขัด ข้าจะฆ่าหมด ไม่ว่าจะเป็นตำแหน่งอะไร!"
เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋เพิ่งจะจบลง สายตาของเขาก็จ้องไปที่ตานเสวียนเป็นพิเศษ
ตานเสวียนสีหน้าเปลี่ยนไป แววตาเย็นชาปรากฏขึ้นแต่ไม่พูดอะไร
"เรื่องนี้เป็นท่านตานเสวียนสั่งให้ข้าทำ!"
ทังจู่ลู่เหลือบมองตานเสวียนแล้วรีบพูด: "ให้ข้าไปตกลงกับลูกศิษย์ตระกูลไป๋ก่อนว่าจะกินยานอนหลับไหล หลังจากเรื่องจบลง ค่อยจัดการตีลูกศิษย์ตระกูลไป๋คนนั้นให้ตาย!"
เมื่อเสียงของทังจู่ลู่จบลง สีหน้าของผู้คนในที่นั้นต่างก็เปลี่ยนไปโดยไม่พร้อมเพรียงกัน
ตานเสวียนสีหน้าเปลี่ยนไป ภายในใจก็เริ่มกระวนกระวายขึ้นมา
ส่วนตานจู๋ที่เห็นเหตุการณ์นี้ ก็มีรอยยิ้มผุดขึ้นบนใบหน้า
คนที่ถูกไต่สวนคือเขาไม่ผิด
แต่เจียงเสี่ยวไป๋ ตั้งแต่เริ่มต้นจนถึงตอนนี้ เข้าจังหวะได้เหมาะสมที่สุด
เริ่มจากการสร้างอำนาจ ตามด้วยการเชื่อมโยงอย่างไม่มีรอยต่อ
ไม่ต้องพูดถึงทังจู่ลู่ ต่อให้เปลี่ยนเป็นใครในที่นี่ ก็คงทนแรงกดดันแบบนี้ไม่ไหว