"นาย..."
ตานชางได้ยินคำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋ สีหน้าของเขากระตุกทันที
เขานึกไม่ถึงว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะใช้คำพูดของเขาเองมาโต้กลับ
ผู้คนรอบข้างต่างตกตะลึงในตอนนี้
ไม่มีใครคาดคิดว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะคิดหลักการได้เร็วปานนั้น คิดวิธีแบบนี้ได้ในทันที
และเจียงเสี่ยวไป๋ไม่เพียงแต่ฆ่าคนได้เท่านั้น แต่เพราะเขาฆ่านักหลอมยาผู้มีตำแหน่งพระราชทาน มันจึงทำให้ทุกคนในที่นั้นหวาดกลัวได้ในทันที
ใครกล้าลุกขึ้น
ตอนนี้ไม่มีใคร!
ตานชางข่มขู่ไม่ได้!
การเคลื่อนไหวนี้ ทำให้ทุกคนชื่นชมว่าสวยงาม!
ในขณะที่ทุกคนคิดว่ามันจะจบลงแบบนี้ จ้าวเตาตระกูลเย่ก็กัดฟันลุกขึ้นยืนพูดว่า "ฉันไม่ได้ถูกข่มขู่ ฉันเห็น..."
จ้าวเตาตระกูลเย่พูดยังไม่ทันจบ ร่างสีขาวเส้นหนึ่งก็เฉียดผ่าน ภายใต้แสงเลือด จ้าวเตาตระกูลเย่อ้าปากกว้าง แล้วก็เอามือกุมคอของเขา
เงยหน้าขึ้นมอง เขาเห็นสัตว์อสูรตัวหนึ่งร่วงลงบนไหล่ของเจียงเสี่ยวไป๋
นั่นคือแมวเก้าหาง
"เอ๊ะ ทำไมจู่ๆ ก็มีคนตายอีกคนหนึ่งล่ะ?"
เจียงเสี่ยวไป๋มองจ้าวเตาตระกูลเย่ที่ล้มลงอย่างอ่อนแรงด้วยความตกใจ แล้วมองไปที่ตานชางที่แววตาเต็มไปด้วยความสังหาร พูดว่า "ครั้งนี้นายเห็นแล้ว ฉันไม่ได้ลงมือจริงๆ!"
"แต่ครั้งนี้ฉันเห็นชัด มันคือสัตว์อสูรตัวหนึ่ง วูบหนึ่งก็วิ่งไปแล้ว! ตอนนี้นายออกไปไล่ตามทันอยู่นะ!"
พูดจบเจียงเสี่ยวไป๋ก็ชี้ไปที่ประตูใหญ่
ทั้งห้องเงียบกริบในตอนนี้ มองไปที่จ้าวเตาตระกูลเย่ที่ตายไปแล้ว ยิ่งไม่มีใครกล้าพูด