“พอหรือยัง?”
จีเฟิ่งซีเห็นความเปลี่ยนแปลงของเจียงเสี่ยวไป๋ ร่างก็พลันมาอยู่ข้างกายเขา ใบหน้างดงามยังแฝงความเขินอาย
บางที เธอไม่เคยคิดเลยว่าสักวันหนึ่งจะกล้าแสดงพฤติกรรมโลดโผนเช่นนี้
“ชุดกี่เพ้าสีสันสดใสขับเน้นความงามของสาวน้อย เผยเสน่ห์เย้ายวนเปี่ยมมนตร์ขลัง”
“สตรีงามแห่งหัวเซี่ยล้วนโดดเด่น สง่างามราวบุปผาเย้ายวนชวนฝัน”
เจียงเสี่ยวไป๋ทิ้งท้ายด้วยบทกวีพร้อมรอยยิ้ม
ใบหน้าจีเฟิ่งซีปรากฏรอยยิ้ม
ความชื่นชมและคำสรรเสริญในนั้น เธอย่อมฟังออก
เจียงเสี่ยวไป๋ในเวลานี้โอบกอดสตรีผู้นี้ไว้ในอ้อมแขน ก่อนจูบลงบนริมฝีปากหอมนุ่มอีกครั้ง
ดวงตากระจ่างใสงดงามของจีเฟิ่งซีโค้งขึ้น เธอเกาะเกี่ยวคอของเจียงเสี่ยวไป๋อย่างแข็งขัน
……
หลายวันต่อมา
เจียงเสี่ยวไป๋พักผ่อนอย่างสงบในบ้านตระกูลจี
กลางวันเขาเดินเล่นกับจีเฟิ่งซีไปทั่ว ส่วนกลางคืนก็วิดีโอคอลกับซูจิ่นอวี๋และคนอื่น ๆ
และเมื่อวิดีโอคอล เขายังพาจีเฟิ่งซีปรากฏตัวด้วย
ตอนแรกจีเฟิ่งซีรู้สึกอายอยู่บ้าง
แต่เมื่อคุยกันจนเปิดใจแล้ว ก็ไม่รู้สึกว่ามีอะไร คุยกับซูจิ่นอวี๋และคนอื่น ๆ อย่างกระตือรือร้น
ชีวิตที่สุขสบายเช่นนี้มาหยุดลงในวันที่สี่
ใช่แล้ว ถึงเวลาออกเดินทางไปตำหนักน้ำแข็ง
วันนี้ เจียงเสี่ยวไป๋พาจีเฟิ่งซีมารอที่จุดนัดพบกับถานจิ่งแต่เช้าตรู่
ที่นั่น นอกจากสามคนของถานจิ่งแล้ว ยังมีท่านต้วนรอง เปากว้าน และต้วนอิ๋งอิ๋ง