"ไม่เป็นอะไรก็ไม่เป็นไร!"
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม ความจริงแล้วเขาไม่ได้คาดหวังอะไรขนาดนั้น
นิสัยคนเรากำหนดแนวทางทำอะไรของแต่ละคน
ถ้าหากจีเฟิ่งซีไม่ค่อยเต็มใจ เขาก็จะไม่บังคับอะไรเลย
ดังนั้นเขาก็ไม่ได้ยืดเยื้อในหัวข้อนี้ เปลี่ยนไปคุยเรื่องอื่นกับจีเฟิ่งซี
ช่วงบ่ายแก่ ๆ
เจียงเสี่ยวไป๋จูงมือจีเฟิ่งซีออกจากที่นี่ชั่วคราว มาที่ภัตตาคาร
ตอนเข้ามา จะเห็นได้ว่าท่าทีของคนที่นี่ที่มีต่อเขาเปลี่ยนไปหมด
ตอนนั้นเอง ทางทิศเหนือของชั้นสาม เสียงของเปากว้านดังขึ้น: "จอมมาร ทางนี้!"
เจียงเสี่ยวไป๋เงยหน้าขึ้นมอง แล้วจูงมือจีเฟิ่งซีเดินขึ้นไป
ตอนที่เขามาถึงโต๊ะ ก็เห็นว่าโต๊ะตัวใหญ่ตัวนั้นมีอาหารและเหล้าจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว
เปากว้านเชิญคนที่ควรเชิญไว้แล้ว
เซี่ยงฉู่ เซี่ยงเช่อ จู่จง จู่เหลียง อิ่นเช่า และแน่นอนรวมถึงเปากว้านกับต้วนอิงอิงด้วย
"นั่งกันเถอะ ไม่ต้องเกรงใจ!"
เจียงเสี่ยวไป๋โบกมือ แล้วจูงมือจีเฟิ่งซีมานั่งลงตรง ๆ เลย
ตอนนั้นเอง เสียงของเปากว้านดังขึ้น: "จอมมาร แนะนำพี่สะใภ้อย่างเป็นทางการหน่อยสิ!"
พูดไป ใบหน้าของเปากว้านก็เต็มไปด้วยรอยยิ้ม
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า ชี้ไปที่จีเฟิ่งซี: "เมียข้าน้อย!"
แค่ไม่กี่คำเอง
เรียบง่าย บริสุทธิ์ หรูหรา มีความหมายลึกซึ้ง
คนที่นั่งอยู่ฟังแล้วก็อึ้ง จากนั้นก็มีรอยยิ้มบนใบหน้า
ส่วนจีเฟิ่งซีนั้นดูเขินๆ อยู่บ้าง
หลังจากนั้น เจียงเสี่ยวไป๋ก็ร่วมดื่มเหล้ากับหลายคน