วันต่อมา
ตอนเที่ยง
เจียงเสี่ยวไป๋พาเสี่ยวอีมาถึงนอกเมืองซีหลิง
เมื่อเห็นม่านแสง เขาก็ตรงไปที่สำนักตรวจการณ์ประจำที่
ไม่รอให้อีกฝ่ายเอ่ยปาก เจียงเสี่ยวไป๋ก็ยกมือขึ้นเผยตราสี่ดาวของตน
เจ้าหน้าที่ตรวจการณ์แสดงสีหน้าประหลาดใจ ก่อนจะเปิดม่านแสงให้
นักล่าสี่ดาว
นี่ไม่ใช่สิ่งที่พบเห็นได้บ่อยในเมืองเล็ก ๆ แบบนี้
เจียงเสี่ยวไป๋พาเสี่ยวอีเข้ามาแล้วมุ่งหน้าเข้าเมือง พอถึงที่ลับตา เขาก็ปล่อยงูบินออกมาแปลงกาย
แต่เพื่อไม่ให้เกิดความวุ่นวาย เขาจึงใช้พลังมิติอำพรางพวกเขาไว้
งูบินเลื้อยไปบนท้องฟ้า
เมืองซีหลิงทั้งเมืองปรากฏแก่สายตาเขา
แปลกตาจากที่เขาเคยเห็นในเมืองฉื่ออวิ๋น ตึกสูงใหญ่ไม่มีถนนเบื้องล่าง มองเห็นแต่แมกไม้เขียวชอุ่ม เป็นเอกลักษณ์มาก
ระหว่างเลื้อยไป เขาก็เห็นโรงแรมหมิงเหมินอย่างรวดเร็ว จึงบังคับงูบินให้ร่อนลงพื้น เก็บงูบิน และเมื่อไม่มีใครสังเกต เขาก็พาเสี่ยวอีปรากฏตัว
“โรงแรมหมิงเหมิน...”
เจียงเสี่ยวไป๋มองป้ายชื่อที่นี่ สีหน้าแปลกใจเล็กน้อย
ต้องยอมรับว่าโรงแรมหมิงเหมินทรงพลังจริง ๆ ทำเป็นเครือข่ายได้
แม้แต่เมืองเล็ก ๆ แบบนี้ก็มี
เขาอดสงสัยไม่ได้ว่าโรงแรมหมิงเหมินในเมืองเอก หรือแม้แต่จงโจว จะยิ่งใหญ่อลังการขนาดไหน
โดยเฉพาะจงโจวน่ะ
คงหรูหรามากใช่ไหม?
คิดไปพลาง เจียงเสี่ยวไป๋ไม่ลืมจุดประสงค์ที่มา พาเสี่ยวอีเดินเข้าไปอย่างเปิดเผย