"สาวผมฟ้า?"
ผู้จัดการร้านทำท่าประหลาดใจ ก่อนจะส่ายหัว: "ไม่เคยเห็นครับ!"
แต่หลังจากเงียบไปครู่หนึ่ง เขาก็นึกอะไรขึ้นได้ มองเจียงเสี่ยวไป๋พลางพูดว่า "สาวผมฟ้าไม่มีครับ แต่มีหนุ่มผมฟ้าอยู่คนหนึ่ง!"
"หนุ่มผมฟ้า?"
เจียงเสี่ยวไป๋ฟังพลางเลิกคิ้ว
หรือว่าอูชิงจู๋จะแปลงโฉมเป็นผู้ชาย?
ไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้
ทันใดนั้นหัวใจของเขาก็เต้นแรงขึ้นมาทันที จู่ ๆ ก็รู้สึกว่าโอกาสที่อีกฝ่ายคืออูชิงจู๋เพิ่มสูงขึ้น
"พอแล้ว ไปได้!"
เจียงเสี่ยวไป๋สูดลมหายใจลึก โบกมือให้ผู้จัดการร้าน
"ครับ!"
ผู้จัดการร้านได้ยินก็โค้งตัวอย่างนอบน้อมแล้วจากไป
"เหอะ ๆ ดูท่าจะมีความหวังนะ!"
แมวเก้าหางพอผู้จัดการร้านออกไปแล้วก็อดพูดไม่ได้
"อืม มีความหวัง!"
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าแรง ๆ ดวงตาคู่นั้นเปล่งประกายเจิดจ้า
งั้นก็รอไปก่อนแล้วกัน
……
ยามค่ำคืน
เจียงเสี่ยวไป๋กินข้าวกับเสี่ยวอีเสร็จ กำลังนั่งดูทีวีอยู่หน้าโซฟาในห้องนั่งเล่น
ตอนนั้นเอง เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น
เจียงเสี่ยวไป๋เลิกคิ้ว ใช้ตาทิพย์มองออกไปด้านนอก ก็พบว่าเป็นผู้จัดการร้านคนนั้น
ระหว่างที่เขาลุกขึ้น จู่ ๆ ก็นึกอะไรได้ จึงยกมือขึ้น คลื่นพลังดั่งระลอกคลื่นของมิติพลิ้วไหว เสื้อคลุมมีฮู้ดตัวหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือ แล้วนำมาคลุมให้เสี่ยวอี
ใช่แล้ว เด็กคนนี้ เพราะช่วงหลายวันนี้อยู่แต่ในป่า ไม่ได้อาบน้ำสักที วันนี้เพิ่งได้ขัดสีฉวีวรรณ ตอนนี้เลยยังนุ่งชุดนอน