"แก..."
ชายชราชุดดำสีหน้าบึ้งตึง
"ยังไง ไม่ยอม?
เจียงเสี่ยวไป๋มองชายชราชุดดำพลางพูดว่า "ไม่ยอมก็มาแข่งกับข้าสิ ชนะได้ ข้าจะยอมรับแก แต่ถ้าชนะไม่ได้ ก็รีบไสหัวไปซะ!"
พูดถึงตอนท้าย สายตาที่เจียงเสี่ยวไป๋มองชายชราชุดดำนั้นเยือกเย็นยิ่งนัก
สีหน้าชายชราชุดดำยิ่งมืดครึ้ม
ส่วนชายชราชุดเหลืองที่มองเจียงเสี่ยวไป๋ในหน้ากากหัวหมูนั้น ในแววตามีความประหลาดใจ และหว่างคิ้วก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย
จีหย่งจือก็มองเจียงเสี่ยวไป๋อย่างแปลกใจเช่นกัน
ชายหนุ่มผู้นี้ช่างน่าสนใจ!
แม้จะดูเผด็จการไปบ้าง แต่กลับทำสิ่งต่างๆ ได้อย่างทะลุปรุโปร่งยิ่งนัก
"เอาล่ะ ข้าจะถามแกอีกครั้ง แกยอมรับไหมว่าพวกแกแยกตัวมาจากสภาลับ!"
เจียงเสี่ยวไป๋ไขว่ห้างพลางเอ่ย
ชายชราชุดดำสีหน้าบึ้งตึง ลังเลครู่หนึ่งแล้วพูดว่า "ข้า... ข้ายอมรับ!"
"แกยอมรับ?"
เจียงเสี่ยวไป๋ถอนหายใจเบาๆ แล้วกวาดสายตามองรอบข้าง "ทุกท่านเห็นแล้วใช่ไหม กลุ่มที่ลังเลโลเลเช่นนี้ มีสิทธิ์อะไรมานั่งอยู่ที่นี่?"
"ข้าว่าเขาไม่ต้องพูดถึงเป็นประตูวิญญาณเลย แม้แต่ตระกูลวรยุทธ์โบราณก็ยังไม่เข้าข่าย รีบออกจากตระกูลจีไปเสียเถอะ เห็นแล้วขัดตา!"
พูดถึงตอนท้าย เจียงเสี่ยวไป๋จ้องตรงไปยังชายชราชุดดำ
"ไอ้เวร..."
ชายชราชุดดำมีสีหน้าบึ้งตึงอย่างยิ่ง และถึงกับหลุดคำหยาบออกมาในตอนนี้
คนรอบข้างต่างพากันกลั้นหัวเราะ
แกล้งกันแบบนี้มันเกินไปหน่อยไหม?
พวกสำนักหลู่มองหน้ากันเลิ่กลั่ก ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม
ไอ้ไป๋จ้าท้องฟ้าคนนี้ ถ้าไม่ใช่เจียงเสี่ยวไป๋ พวกเขาจะยืนกลับหัวดื่มชา!