ฟ่อ!
เสียงสูดลมหายใจเย็นเฉียบดังขึ้นทันที
ภาพนี้ทำให้คนที่อยู่ในเหตุการณ์ต่างหดรูม่านตาพร้อมกัน
บนใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
อยู่ ๆ ก็จัดการคนลงไปได้แบบนี้เลยหรือ?
เหล่าคนของสำนักหลู่หันมามองหน้ากันไปมา สุดท้ายก็ยิ้มอย่างมีนัยยะ
ทางตำแหน่งประธาน อีกด้านหนึ่ง หญิงวัยกลางคนก็ประหลาดใจเล็กน้อย มองเจียงเสี่ยวไป๋ด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปนิดหน่อย
สวมหน้ากากไว้ มองไม่เห็นหน้าตา
แต่น่าจะยังหนุ่ม
อายุยังน้อย แต่กลับมีกำลังความสามารถล้ำเลิศเช่นนี้?
ทำไมก่อนหน้านี้ไม่เคยได้ยินกล่าวขาน?
“ไอ้หนู แกกล้าทำกับฉันแบบนี้? แกรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร?”
ท่ามกลางความประหลาดใจของทุกคน ชายหนุ่มบนพื้นลุกขึ้นมา สีหน้าหมองคล้ำ
“ก็บอกว่าไม่สนใจ!”
เจียงเสี่ยวไป๋จัดเสื้อผ้าและหน้ากากหัวหมูของตัวเองพลางพูดว่า “แต่ฉันว่า แกน่ะ จำเป็นต้องรู้จักฉันหน่อยแล้วล่ะ!”
พูดจบ เจียงเสี่ยวไป๋กวาดสายตามองรอบ ๆ กระแอมสองที “แหะ ๆ แนะนำตัวหน่อยนะ ฉันชื่อ...เฮ้อ ไป๋จ้าเทียน ฉันคือเจ้าตำหนักคนใหม่ของตำหนักหลบซ่อนโลก!”
“เพิ่งรับตำแหน่ง ทุกคนอาจไม่ค่อยรู้จัก ฉันไม่มีข้อดีอะไร...ข้อเดียวก็คือเก่งมาก ชำระทุกความแค้นใจ!”
พูดถึงตอนท้าย สายตาของเจียงเสี่ยวไป๋ก็กลับไปจับอยู่ที่ร่างของชายคนนั้นอีกครั้ง “ไม่ต้องพูดถึงแกคนเดียว ต่อให้มีแกอีกสิบคน ฉันก็จะตบไม่เว้นเหมือนกัน!”
“แก...”
ชายหนุ่มสีหน้าขุ่นมัว
“ฉันพูด แกก็ฟังไว้ ถ้ายังปากมากอีก ฉันจะตบแกต่อไป!” เจียงเสี่ยวไป๋ถลึงตาใส่เจ้านี่