เวลาผ่านไปอีกช่วง โดนั่งก็ค่อย ๆ มาถึงอีกครั้ง
ตอนนี้มองไปรอบ ๆ จะเห็นได้ว่าคนที่มารวมกันอยู่ที่นี่เยอะขึ้นกว่าเดิมมาก เสียงซุบซิบกันดังระงมทั้งบริเวณ
เจียงเสี่ยวยังคงอยู่ที่เดิม สายตากวาดไปมาไม่หยุด
แสงสีม่วงและกำแพงสีม่วงลึกลับนี้ดึงดูดใจผู้คนได้จริง ๆ ไม่น้อยเลยทีเดียว
ในนั้นเขาเห็นคนคุ้นหน้าหลายคน เช่น อี้เหวิน ฟางเซียน และอื่น ๆ
กระทั่งช่วงหลัง เขายังเห็นจวี๋เหลียนและเหมยตานชิงบินลงมาพร้อมกันอีกด้วย
ทั้งสองเดินมาด้วยกัน ชัดเจนว่ามาด้วยการร่วมมือกัน
การที่ทั้งสองมาถึง เจียงเสี่ยวแต่แรกก็ไม่รู้สึกอะไร แต่พอผ่านไปสักพัก เขาสังเกตเห็นว่าสายตาของอีกฝ่ายมองมาทางพวกเขาตลอดเวลา
เจียงเสี่ยวงงเล็กน้อย
หรือว่าจำตัวตนของเขาได้แล้ว?
ขณะที่เขายังแปลกใจอยู่ ทั้งสองกลับเดินตรงมายังทิศทางที่พวกเขายืนอยู่……
"สองท่าน นี่หมายความว่ายังไง?"
ซัวโลธรรมชาติแล้วที่จะสังเกตเห็นความเคลื่อนไหวของเหมยตานชิงและจวี๋เหลียน ไม่รอให้ทั้งสองเดินเข้ามาใกล้เจียงเสี่ยว ก็ขวางทางเอาไว้ก่อน
ทั้งสองขมวดคิ้วขึ้นพร้อมกัน แล้วสายตาก็ตกลงที่หนานเอียนทั้งคู่
จากนั้นจวี๋เหลียนมองหนานเอียนแล้วถาม "คุณหนานเอียน ทำไมคุณถึงอยู่ที่นี่? แถมยัง……"
พูดพลาง จวี๋เหลียนเหลือบมองซัวโลและพวกที่ขวางทางเอาไว้ แล้วขมวดคิ้ว "ทำไมคุณถึงอยู่กับพวกคนตะวันตกด้วย!"
ในสถาบันศักดิ์สิทธิ์ หนานเอียนเป็นที่ยอมรับกันทั่วไปว่าเป็นครูคนเล็ก ได้รับความเคารพนับถือ
ในเมืองจิงหง หนานเอียนเป็นตัวแทนของตระกูลหลาน โดดเด่นเหนือใคร