"ซ้อมให้?"
เจียงเสี่ยวไป๋ฟังแล้วเลิกคิ้วขึ้น
"ใช่แล้ว วิทยาลัยมีแผนกซ้อมให้โดยเฉพาะ!"
จั๋วหนานอธิบาย "ที่นั่นเป็นที่ที่ได้หน่วยกิตสูงสุดในวิทยาลัย คนที่ไปเป็นคู่ซ้อมล้วนเป็นพวกห้องอัจฉริยะ แล้วทุกครั้งที่นายไปเป็นคู่ซ้อม จะได้รางวัล 200 หน่วยกิต!"
"200 เหรอ?"
เจียงเสี่ยวไป๋ตกใจ
ตัวเลขนี้ไม่ใช่น้อย ๆ เลย เขาเกิดสนใจขึ้นมาทันที "มันยากมากหรือเปล่า?"
"อืม ยากมากเลยทีเดียว!"
จั๋วหนานพูดแล้วหยุดไปครู่หนึ่ง "เอาจริง ๆ เลยนะ ถ้าไม่มีความสามารถหน่อย ไปที่นั่นก็มีแต่จะโดนต่อยเอา เพราะงั้นคนที่ไปเป็นคู่ซ้อมเลยมีน้อยมาก น้อยจริง ๆ!"
"พูดกันตรง ๆ เลย มันก็คือที่ระบายอารมณ์ให้พวกเด็กห้องอัจฉริยะนั่นแหละ!"
"งั้นเหรอ?"
เจียงเสี่ยวไป๋มีแววตาแปลกใจ
ที่เขาถามว่ายากมากไหม หมายถึงว่าภารกิจแบบนี้แย่งกันรับยากหรือเปล่า
แต่เห็นได้ชัดว่าจั๋วหนานเข้าใจความหมายของเขาผิดไป
ให้เด็กห้องอัจฉริยะระบายอารมณ์งั้นเหรอ?
เขาจึงถามต่อ "ก็คือคนเป็นคู่ซ้อมต้องยืนให้ต่อยเฉย ๆ โต้กลับไม่ได้หรือไง?"
เรื่องการเป็นคู่ซ้อมนี่ มันก็ต้องมีทั้งรุกทั้งรับไม่ใช่เหรอ?
"โต้กลับได้สิ!"
จั๋วหนานยัดแซนด์วิชไก่เข้าปาก มองเจียงเสี่ยวไป๋ "แต่... นายกล้าเหรอ?"
"มีอะไรไม่กล้าล่ะ!"
เจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินแล้วก็หัวเราะทันที
"เอ่อ งั้นก็ถือว่าฉันไม่ได้พูดอะไร!" จั๋วหนานยิ้มแห้ง ๆ
สุดท้ายแล้ว เขายังไม่เคยเห็นคู่ซ้อมคนไหนออกมาโดยไม่หน้าบวมเลือดตกยางออกเลยสักคน
ในขณะที่พวกห้องอัจฉริยะกลับออกมายิ้มแย้มกันทุกคน