"ไม่ได้ใช้แรงเหรอ?"
ได้ยินคำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋ ฝรั่งคนนั้นก็ชะงักไปชัด ๆ
แต่ทันทีที่เสียงเขาจบลง จู่ ๆ ก็รู้สึกถึงความเจ็บแปลบราวกับถูกแทงปวดร้าวจนถึงกระดูกจากข้อมือทั้งสองข้าง
ในเวลาเดียวกัน เขายังได้ยินเสียงกระดูกแตกดังกร๊อบ
ทันใดนั้น เหงื่อเม็ดหยดใหญ่ก็เริ่มไหลลงมาจากหน้าผาก
"เฮอะ แกมีดีแค่นี้ ยังจะออกมาอวดอีกเหรอ?"
เจียงเสี่ยวไป๋บีบแขนของฝรั่งคนนั้นไว้แน่น สีหน้าเย็นชาสุดขีด มองฝรั่งคนนั้นอย่างเฉยชาแล้วพูดว่า: "บอกมาสิ เรื่องที่จั๋วหนานให้ส่งข้าวมันเป็นมายังไงกันแน่!"
ไอ้คนนี้โพสต์ภารกิจ 150 คะแนน แล้วดันถูกผู้ชายคนนั้นที่อยู่เหนือจั๋วหนานแย่งไปงั้นเหรอ?
แล้วก็ใช้เนวิเกเตอร์ข้อมือของจั๋วหนานอีก
สามจุดนี้ ทำให้เขาเชื่อว่าเรื่องนี้ต้องไม่ใช่เรื่องบังเอิญแน่ ๆ
"จำไว้ให้ดี พูดความจริง ไม่งั้นฉันจะทำมือแกให้ใช้การไม่ได้!"
เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ ราวกับเล็ดลอดออกมาจากขุมนรก ฟังดูน่าสะพรึงกลัวสุดขีด
ฝรั่งคนนั้นเหงื่อเย็นไหลโซมหน้าผาก
ความเจ็บปวดร้าวจี๊ดนั่นบอกเขาว่า เจียงเสี่ยวไป๋กล้าทำจริง ๆ
แต่ว่าไอ้หมอนี่มันใช่คนของห้องธรรมดาเหรอ
ทำไมถึงได้มีพลังน่ากลัวขนาดนี้
มีพลังถึงขนาดนี้ ไม่น่าจะอยู่ห้องอัจฉริยะหรอกเหรอ วิ่งมาอยู่ห้องธรรมดามันเรื่องอะไรกัน
สีหน้าซีดเผือด ฝรั่งไม่กล้ารอช้า รีบร้อนพูดว่า: "เป็นอวี๋ไห่ ฉันให้อวี๋ไห่ช่วย!"
"อวี๋ไห่?"
เมื่อเสียงของฝรั่งคนนั้นจบลง สีหน้าของจั๋วหนานก็เปลี่ยนไป
อวี๋ไห่ก็คือผู้ชายคนที่เขาเคยพาเจียงเสี่ยวไป๋ไปพบนั่นแหละ