"พี่เป่า นายว่า... จอมมารจะไม่เป็นอะไรจริง ๆ ใช่ไหม?"
ด้านล่าง ต้วนอิงอิงเงยหน้าขึ้นมองเปากว้าน อดถามออกมาไม่ได้
ถูกเปลวทัณฑ์สวรรค์กลืนกินอย่างนั้นหรือ?
ความรุนแรงของพลังงานปฐมภูมินั้น เอาชีวิตคนได้จริง ๆ!
ต่อให้เจียงเสี่ยวไป๋จะแข็งแกร่งแค่ไหนก็ตาม
"เฮ้อ ฉันบอกได้แค่ว่า เธอยังไม่รู้จักจอมมารดีพอ เชื่อฉันเถอะ เขาต้องไม่ตายแน่!"
เปากว้านได้ยินก็หัวเราะเบา ๆ ท่าทางยังคงมั่นใจเช่นเคย
อย่าถามว่าทำไม ถามคือเขาเจ๋ง...
"อื้ม วางใจเถอะ จอมมารต้องไม่เป็นอะไร!"
อิ่นเช่าเองก็พูดเสริมจากด้านข้าง
ในฐานะคนของหาวจวี พวกเขามีศรัทธาต่อเจียงเสี่ยวไป๋อย่างเต็มเปี่ยมอยู่แล้ว
จอมมารจะตาย?
สำหรับพวกเขา มันก็แค่เรื่องตลก
"แต่เปลวทัณฑ์สวรรค์..."
"ไม่มีแต่ ไฟลิ่วติงมันก็แค่ไฟ แล้วจอมมารน่ะก็คือจอมมาร..."
เสียงวิพากษ์วิจารณ์ทำนองเดียวกันนี้ยังดังขึ้นในตระกูลจู่ ตระกูลว่าน ไปจนถึงตระกูลอื่น ๆ
ตอนนี้ พี่น้องตระกูลเยียนพากันหัวเราะเยาะ
ตายดี! ตายวิเศษ ตายแล้วคางคกยังร้องระงม!
ตระกูลอวิ๋นในตอนนี้ก็มีสีหน้าแบบเดียวกัน
พวกเขาคือคนที่อยากเห็นผลลัพธ์นี้มากที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย
จีหย่งจือขมวดคิ้วแน่น ไม่พูดมาก สั่งให้คนของตนไปตรวจสอบทันที
เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับเรื่องใหญ่
ประมาทไม่ได้
และตัวเธอเองก็ไม่ยอมจะเชื่อว่าจะมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น
คนที่ได้รับคำสั่งไม่กล้ารีรอ ถอยตัวออกไปทันที
