"พี่เจียง ท่านหญิงหวง!"
หลังตั้งสติได้ เอี๋ยนฉีก็ทักทายทั้งสองก่อน
ตอนนี้เขาพอจะเข้าใจแล้วว่าทำไมสายตารอบข้างถึงจ้องมองมาทางนี้ด้วยความตกตะลึง
เพราะสิ่งที่พวกเขามองไม่ใช่พวกเขา แต่เป็นเจียงเสี่ยวไป๋และหวงหลิงเยว่ต่างหาก
เอี๋ยนหลิงก็เพิ่งจะตั้งสติได้เช่นกัน สายตาก็มองทั้งสองด้วยความประหลาดใจ ก่อนจะกล่าวทักทายขึ้นมาว่า "ท่านหญิงหวง!"
พูดจบ น้ำเสียงก็หยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนจะหันไปทางเจียงเสี่ยวไป๋แล้วพูดว่า "คุณ... คุณชายทัก!"
เมื่อเอี๋ยนหลิงพูดจบ มองดูทั้งสองคนที่ไร้ฝุ่นผงแม้แต่น้อย ความประหลาดใจก็ยิ่งทวีขึ้น
ต้องรู้ว่าเดินมาถึงตรงนี้ เธอเองก็พยายามใช้หลายวิธีเพื่อหลบเลี่ยงการโจมตีของต้นไม้เหล่านี้
แต่ไม่ว่าเธอจะทำยังไง รวมถึงเคล็ดวิชาเคลื่อนไหวอันคล่องแคล่วของอาจารย์
ก็ไม่สามารถทำได้
ดังนั้นเธอจึงสันนิษฐานว่าต้นไม้ตรงนี้แม้จะเป็นต้นไม้ แต่กลับดั่งปีศาจ
มีสติปัญญาสูงมาก
ยิ่งลึกเข้าไป สติปัญญาก็ยิ่งสูงขึ้น
ถ้าเป็นเช่นนั้น ไม่ว่าวิธีไหนก็ใช้การไม่ได้ทั้งนั้น
ด้วยเหตุนี้ เธอจึงคิดไม่ออกว่าเจียงเสี่ยวไป๋ทำได้อย่างไรถึงไม่ถูกต้นไม้ตรงนี้โจมตี
ส่วนเจียงเสี่ยวไป๋ไม่รู้ถึงความคิดของเอี๋ยนหลิง พอได้ยินเธอเรียกตัวเองว่าคุณชาย ก็อดหัวเราะไม่ได้ ก่อนจะยกมือขึ้น ชั่วพริบตาผลไม้ห้าลูกก็ถูกเขาสร้างขึ้นมา
ผลไม้เหล่านี้คือผลไม้วิญญาณชั้นเจ็ด
ช่วยเร่งการฟื้นฟูบาดแผล ยาฤทธิ์อ่อนโยน เอฟเฟกต์ก็ใช้ได้ดี