"ฮ่าๆ สายตาเยว่เอ่อร์ดีจริง ๆ!"
กงเจี้ยนหงได้ยินคำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋ก็หัวเราะร่าเริง มองเจียงเสี่ยวไป๋อย่างชมชอบ "หาลูกชายที่ดีให้ฉัน!"
"พ่อครับ เกรงใจเกินไปแล้ว!"
เจียงเสี่ยวไป๋อดพูดไม่ได้
"ลูกชายดี ๆ ไม่เกรงใจเลยสักนิด!"
ตอนนี้กงเจี้ยนหงมองเจียงเสี่ยวไป๋ยิ่งถูกใจมากขึ้น
มีมารยาท หน้าตาดี
คู่ควรกับลูกสาวของเขาอย่างสมบูรณ์แบบ
"ดื่มเหล้าเป็นไหม?" กงเจี้ยนหงถามด้วยความสงสัย
"เป็นครับ!"
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าทันที
"ดี พ่อลูกเราคืนนี้ดื่มกันหน่อย!" รอยยิ้มของกงเจี้ยนหงยิ่งสดใสขึ้น ดึงเจียงเสี่ยวไป๋มาคุยด้วยทันที
และการคุยครั้งนี้ก็ลงลึกไปถึงการถกเถียงทางวิชาการ
ระหว่างนี้ กงเจี้ยนหงตกตะลึงอีกครั้ง
เจียงเสี่ยวไป๋มองปัญหาบางอย่างได้ทะลุปรุโปร่งกว่าเขา
โดยเฉพาะเมื่อพูดถึงตำรับยาบางตำรับ ยิ่งวิจิตรบรรจงกว่าที่เขาคิด
ถ้าไม่ใช่เพราะลำดับอาวุโสอยู่ตรงหน้า เขาก็เกือบอยากจะคารวะเจียงเสี่ยวไป๋เป็นอาจารย์จริง ๆ
ขณะที่ทั้งสองคุยกันอย่างออกรส
แม่ของกงซินเยว่พากงซินเยว่เดินลงมาข้างล่าง
ดูออกได้เลยว่าสีหน้าแม่ของกงซินเยว่ไม่ค่อยดีนัก
ใช่แล้ว เธอขึ้นไปถามคำถามกงซินเยว่มากมาย
เมื่อแน่ใจว่าทั้งสองไม่มีอะไรกันแล้ว เธอถึงวางใจ
ส่วนที่สีหน้าไม่ค่อยดี เป็นเพราะกงซินเยว่บอกว่าเจียงเสี่ยวไป๋จะพักอยู่ที่นี่หลายวัน
เธอขึ้นไปเคลียร์ใจกับกงซินเยว่ที่ชั้นบน ให้กงซินเยว่พาเจียงเสี่ยวไป๋ไปโรงแรมก่อน