"เฮ้ย ข้าน้อยถามหน่อย ท่านผู้เฒ่าฟาง ท่านทำสีหน้าแบบนั้นทำไม?"
ถานจิ่งจำชายชราที่เดินเข้ามาได้ชัดเจน เมื่อเห็นสีหน้านั้น แถมยังได้ยินเสียงถอนหายใจ คล้ายเสียงพึมพำ ก็อดถามขึ้นมาไม่ได้
คงไม่ใช่ว่ามีปัญหาอะไรเกิดขึ้นหรอกนะ?
ผู้เฒ่าฟางได้ยินคำถามของถานจิ่งก็เอ่ยปากว่า "พวกนายมานี่เร็วกว่านี้หน่อยก็ดีสิ ถ้ามีต้าหมิงเป็นประธานในการไต่สวน คะแนนเสียงก็ยังพอมีเหตุผลอยู่บ้าง อะไร ๆ ก็ยังพออธิบายได้ แต่ตอนนี้... มันเริ่มพูดยากแล้วล่ะ!"
"ท่านช่วยพูดให้มันชัดหน่อยสิ ว่าไอ้ที่ว่าพูดยากน่ะมันยังไง?" ถานจิ่งขมวดคิ้วถาม
"อาจารย์สองคนของซือหยวนเฟยมาที่นี่แล้ว!"
ผู้เฒ่าฟางเอ่ยว่า "พวกท่านบอกว่าจะต้องมาทวงความยุติธรรมให้ศิษย์ของตัวเองให้ได้!"
"อาจารย์สองคนนี้ไม่ธรรมดาทั้งคู่เลย คนหนึ่งเป็นอาจารย์เสวียนจากสำนักใหญ่ของสำนักเฉียนชิง! ส่วนอีกคนเป็นถึงผู้อาวุโสคนหนึ่งของศาลาเฉียนชิง!"
น้ำเสียงของผู้เฒ่าฟางเจือแววจริงจัง "คงลำบากแล้วล่ะ!"
สีหน้าของถานจิ่งและเฮ่อหยางเปลี่ยนไปเล็กน้อย
ศาลาเฉียนชิงคือสำนักพิทักษ์วิถีของสำนักเฉียนชิง ข้างในนั้นมีผู้แข็งแกร่งอยู่ดาษดื่น
ระดับผู้อาวุโส ยิ่งไม่ต้องพูดถึงความแข็งแกร่งเลย
"อาจารย์เสวียนเก่งมากเหรอ?"
มีเสียงเอ่ยถามด้วยความอยากรู้ขึ้นมา
สิ้นเสียง สายตาของผู้เฒ่าฟางก็เคลื่อนไปที่เจียงเสี่ยวไป๋ กำลังจะเอ่ยปากพูด
แต่ก็มีเสียงไพเราะดังมาจากด้านข้าง "เฉิงหยวิ่นคารวะท่านผู้เฒ่าฟาง!"
"จีเฟิ่งซีก็คารวะท่านผู้เฒ่าฟางเช่นกัน!"
เสียงนั้นจบลง ผู้เฒ่าฟางถึงได้สังเกตเห็นเฉิงหยวิ่นและจีเฟิ่งซีที่อยู่อีกด้านหนึ่ง กระพริบตาปริบ ๆ ก่อนจะเต็มไปด้วยความดีใจอย่างเห็นได้ชัด "พวกหล่อนสองคนมาได้ยังไงกันนี่?"
เฉิงหยวิ่นเป็นศิษย์ของเจ้าสถาบัน และยังเป็นผู้อาวุโสคนหนึ่งของทางนี้ด้วย