"อื้ม!"
เจียงเสี่ยวไป๋มองผู้อาวุโสอูที่ยืนอยู่อย่างนอบน้อมตรงหน้า พยักหน้ารับ
เขาไม่พูดพล่าม ชี้ไปที่ถงอี้ที่ยืนอยู่ข้างๆ แล้วพูดว่า "ผู้อาวุโสอู เขาเป็นเด็กยาที่มาจากดินแดนเลี้ยงหญ้า ช่วยหาคนที่มีประสบการณ์หน่อยละกัน"
"ขอรับ!"
ผู้อาวุโสอูมองถงอี้แวบหนึ่งแล้วพูดว่า "ข้าจะจัดการให้เรียบร้อย!"
"อื้ม!"
เจียงเสี่ยวไป๋ตบไหล่ถงอี้แล้วพูดว่า "งั้นตามผู้อาวุโสอูไปเลยนะ"
พอเห็นถงอี้พยักหน้ารับ เขาก็หันไปมองผู้อาวุโสอูอีกครั้ง แล้วแลกเบอร์โทรหากัน
แบบนี้เวลามีเรื่องอะไรก็จะได้ติดต่อกันสะดวก
ส่งสองคนนั้นออกไปแล้ว เจียงเสี่ยวไป๋ก็ไม่ได้รีบออกจากหอเก็บยา ดวงตาเป็นประกาย เขาเดินตรงเข้าไปข้างในเลย
โอกาสเพิ่มพูนคลังยาของตัวเอง เขาไม่เคยปล่อยให้หลุดมือ
และเมื่อเขาเดินออกมาจากหอเก็บยา อากาศก็มืดสนิทแล้ว
เจียงเสี่ยวไป๋ดูเวลา พบว่าเป็นสองทุ่มกว่าแล้ว
ปกติเขาอยากจะไปหาเจียงเกอกับเจียงหยางหน่อย แต่ตอนนี้ดึกขนาดนี้ เขาทำได้แค่ยกเลิก แล้วเลือกใช้พอร์ทัลส่งตัวตรงไปยังยอดเขาหลัก
พอมาถึงที่ที่เจ้าสำนักยาประจำอยู่บ่อยๆ ก็เห็นเจ้าสำนักยากับเจ้าสำนักไฟนั่งอยู่ด้วยกัน
ตอนนี้ทั้งคู่นั่งตกปลาอยู่ตรงนั้น
"อ้าว เจ้าสำนักยาทำธุระเสร็จแล้วหรือ?"
เจ้าสำนักยารู้สึกได้ว่าเจียงเสี่ยวไป๋มาถึง ยกมือขึ้น เก้าอี้ตัวหนึ่งก็ปรากฏขึ้น แล้วเจียงเสี่ยวไป๋ที่เดินขึ้นมาก็พูดยิ้มๆ ว่า "มานั่งดูเราตกปลาด้วยสิ!"
เจียงเสี่ยวไป๋ทำได้แค่ยิ้มแหยๆ แล้วนั่งลงที่ข้างๆ