"ดาบใหญ่เล่มนี้ของฉันได้มาแบบพิเศษหน่อย!"
เจียงเสี่ยวไป๋พูดพลางเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นในการประมูลครั้งนั้นให้ฟัง
พอเขาพูดจบ สีหน้าของเจ้าสำนักตานและเจ้าสำนักไฟก็ตกตะลึงพร้อมกัน
พวกเขาเพิ่งเคยได้ยินว่าของที่สำนักหลิงจี้ดงสร้างขึ้นมาถูกใครบางคนแย่งชิงความเป็นเจ้าของไปได้
เจียงเสี่ยวไป๋ทำได้ยังไง?
ในขณะที่กำลังคิดไม่ตก เจ้าสำนักไฟก็ขมวดคิ้วแล้วพูดว่า "งั้นก็พยายามอย่าไปยุ่งกับคนของสำนักหลิงจี้ดงเลย!"
"ทำไมล่ะ?"
เจียงเสี่ยวไป๋รู้สึกสงสัย
"ทำไมงั้นเหรอ?"
เจ้าสำนักตานหัวเราะข้างๆ มองเจียงเสี่ยวไป๋แล้วพูดว่า "พูดง่ายๆ ก็คือ หลิงจี้ดงอ้างว่าดาบที่พวกเขาหลอมขึ้นมานั้นมีเอกลักษณ์เฉพาะตัว รับใช้เจ้านายเพียงคนเดียวตลอดชีวิต ไม่มีวันทรยศ แต่แกนี่สิ ไปทำให้ชื่อเสียงของเขามัวหมอง!"
"คิดดูสิ ถ้าหลิงจี้ดงรู้ว่ามีแกแบบนี้อยู่ พวกเขาจะทำยังไง? ยังไงก็ต้องหาทางกำจัดแกให้สิ้นซากแน่นอน!"
"บางที หลิงจี้ดงอาจจะรู้จักแกมานานแล้ว หรือกำลังตามหาแกอยู่ก็ได้!" เจ้าสำนักตานเสริมอีกหนึ่งประโยค
"เอ่อ..."
เจียงเสี่ยวไป๋ได้ยินที่เจ้าสำนักตานพูด สีหน้าก็ดูประหลาดๆ
ถ้าพูดอย่างงั้น เขาก็นึกขึ้นได้ว่าตอนที่แย่งดาบใหญ่มาจากคนพวกนั้น เขาเคยได้ยินพวกเขาพูดว่าหลิงจี้ดงจะไม่ปล่อยเขาไปแน่นอน
เรื่องมันกลายเป็นแบบนี้ไปได้ยังไง
ยังไม่ทันได้เจอหน้ากันเลย ก็ไปทำให้สำนักที่แข็งแกร่งมากโกรธเข้าให้แล้ว?
"ความแข็งแกร่งของหลิงจี้ดงเป็นยังไงบ้าง?" เจียงเสี่ยวไป๋ถามอย่างอยากรู้อยากเห็นในตอนนี้
"แข็งแกร่งมาก!"
เจ้าสำนักตานพูดขึ้นว่า "ศิษย์สืบทอดในนั้น แต่ละคนมีพละกำลังมหาศาล กล้ามเนื้อเป็นมัดๆ... เธอว่าดูสิ น่ากลัวมั้ยล่ะ แถมการบังคับกระบี่ของหลิงจี้ดงก็เก่งกาจเป็นเลิศอีกด้วย!"