“ซึ้งใจขนาดนี้ มาสิ จุ๊บหน่อย!”
เจียงเสี่ยวไป๋พูดจบ มองดูท่าทางเหม่อของกงซินเยว่ ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม
“จุ๊บบ้าอะไรกัน!”
กงซินเยว่ได้สติ ดวงตาสีม่วงสวยงามจ้องเขม็งใส่เจียงเสี่ยวไป๋ แต่ตอนที่หันหลังกลับ ในแววตากลับแฝงความซาบซึ้งอยู่บ้าง
ใช่แล้ว ภายในใจรู้สึกอบอุ่นมากเช่นกัน
กลับมาถึงที่พัก กงซินเยว่อาบน้ำในห้องน้ำ พอใส่ชุดนอนเสร็จ เจียงเสี่ยวไป๋มองเห็นเงาร่างเลือนรางสลัวๆ ก็กลืนน้ำลาย
พุ่งพรวดเข้าไปในห้องน้ำทีเดียว
ห้านาทีเปลี่ยนชุดนอนเสร็จก็พุ่งออกมา
“เธออาบเสร็จแล้ว?”
กงซินเยว่เต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
“แค่ล้างน้ำ ถูสบู่ แล้วใส่เสื้อผ้า จะช้าสักแค่ไหนกัน...”
เจียงเสี่ยวไป๋พูดพลาง ในเสียงร้องตกใจของกงซินเยว่ ก็โผเข้าใส่ทันที
กงซินเยว่ตัวเกร็ง เมื่อสัมผัสถึงมือใหญ่ที่เร่าร้อนและไม่อยู่นิ่ง ร่างที่เริ่มอ่อนไหวของเธอก็อ่อนยวบลงในไม่ช้า...
...
สามวันต่อมา ทั้งสองคนใช้เวลาส่วนใหญ่อยู่ในห้องสมุดนั้น
เร่งเสริมความรู้หลากหลายด้านในนั้นไม่หยุดหย่อน
จากการใช้ตราประทับขั้นต้น สู่ขั้นกลาง และท้ายที่สุดคือขั้นสูง
เจียงเสี่ยวไป๋เพิ่งค้นพบว่า การใช้ประโยชน์ไม่ได้จำกัดอยู่แค่พลังบริสุทธิ์เท่านั้น แต่ยังสามารถใช้กับพลังเหนือธรรมชาติอื่นๆ ด้วย
สำหรับพวกเขาแล้ว นี่ก็เปรียบเสมือนประตูบานหนึ่งเช่นกัน
สามวันผ่านไป
ช่วงบ่าย เจียงเสี่ยวไป๋ยืดเส้นยืดสาย