"หมายความว่าไง?"
ชายชราได้ยินคำพูดของเจียงเสี่ยวไป๋ ก็รู้สึกงงเล็กน้อย
ภาษาจีนเขาฟังไม่เข้าใจ
"โอ๊ะ, It is me!"
เจียงเสี่ยวไป๋ใช้ภาษาปากแบบตะกุกตะกักพูด
พอเขาพูดจบ กงซินเยว่ที่อยู่ข้างๆ ก็อดไม่ได้ที่จะเม้มริมฝีปากแดงระเรื่อหัวเราะ
การให้เจียงเสี่ยวไป๋พูดภาษาอังกฤษนั้น เป็นเรื่องลำบากสำหรับเขาจริงๆ
ส่วนแคธี่ตอนนี้ก็ได้สติกลับมาแล้ว ใช้ภาษาอังกฤษที่คล่องแคล่วช่วยอธิบายให้
ชายชราถึงบางอ้อ มองเจียงเสี่ยวไป๋อย่างประหลาดใจเล็กน้อยแล้วพูดว่า: "ที่แท้คนที่ดึงกระบี่ออกมาก็คือเจ้านี่เอง?"
"อื้มๆ!"
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า แบมือขวาออก ต้นกำเนิดกระบี่ก็ถูกดึงออกมาในตอนนี้ทันที
ชายชรามองฉากนี้ ก็ถอนหายใจโล่งอกทันทีแล้วพูดว่า: "ก็ดี ก็ดี เมื่อกี้ข้าเกือบจะนึกว่า..."
พูดจบ ชายชราก็เก้อเขินเล็กน้อย ให้เจียงเสี่ยวไป๋เก็บต้นกำเนิดกระบี่เข้าไปแล้วพูดว่า: "ตามข้ามา!"
พูดจบก็นำเดินเข้าไป
ที่เจียงเสี่ยวไป๋สามารถนำต้นกำเนิดกระบี่ออกมาได้ ก็เพียงพอที่จะพิสูจน์ตัวตนของเขาแล้ว
ต้องรู้ไว้ว่าวิธีการประทับตราของตระกูลแดนตันนั้น ไม่สามารถแพร่งพรายออกไปภายนอกได้โดยง่าย
หลังจากเข้ามาด้านในแล้ว เจียงเสี่ยวไป๋ก็พบว่าที่นี่เต็มไปด้วยชั้นหนังสือ และบนชั้นหนังสือก็วางหนังสือหลากหลายชนิด
ตอนนี้ชายชราก็นำพวกเขาตรงมาถึงชั้นหนังสือชั้นหนึ่ง หลังจากหาหนังสือเล่มหนึ่งเจอแล้ว ก็หยิบลงมา ยื่นให้เจียงเสี่ยวไป๋โดยตรง
"หนังสือดูได้เฉพาะที่นี่เท่านั้น เอาไปไม่ได้!"
ชายชราพูดตรงๆ
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าเบาๆ แล้วพูดว่า: "อย่างนั้นข้าพาเธอไปด้วยคงได้ใช่ไหม!"