20 นาทีผ่านไป
ทุกคนนั่งกันอย่างคึกคักในห้องรับแขกของตระกูลซู
ซูจวิ้นหันมาสบตาเจียงเสี่ยวไป๋
ทั้งสองเดินออกมาด้านนอกด้วยกัน
ซูจวิ้นหยิบซองบุหรี่ออกมา ส่งให้เจียงเสี่ยวไป๋หนึ่งมวนพลางเอ่ยว่า "สิบคน?"
"อืม สิบคน!" เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า
"เยี่ยม สมกับเป็นลูกเขยของฉัน!"
ซูจวิ้นพูดพลางจุดบุหรี่สูบแล้วถามต่อ "ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเธอเป็นไงบ้าง?"
"ดีมาก!"
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้าอีกครั้ง
ซูจวิ้นฟังแล้วก็ยิ่งทึ่ง "ในฐานะคนที่ผ่านจุดนั้นมาก่อน ฉันต้องเตือนนายไว้ อย่าทำให้ใครต้องน้อยใจเด็ดขาด!"
"พวกเธอเลือกที่จะอยู่กับนาย เพราะเชื่อใจนาย!"
"ผมรู้ครับ!"
เจียงเสี่ยวไป๋หมุนบุหรี่ในมือเล่น แล้วเปลี่ยนเรื่องคุย "คุณพ่อครับ ครั้งนี้พ่อเรียกพวกเรามา ไม่รู้ว่ามีเรื่องอะไรหรือเปล่า…"
ซูจวิ้นไม่มีทางเรียกพวกเขามาลอย ๆ
ตามที่เขาคาดไว้ น่าจะมีเรื่องอะไรสักอย่าง
"อ๋อ ปู่ของจิ่นอวี๋แจ้งฉันกระทันหันว่า แขกสำคัญจากตระกูลภายในจะมาเยือน!"
ซูจวิ้นตอบ "รอหน่อยนะ ค่ำนี้คงถึงแล้ว!"
"แขกสำคัญของตระกูลซู?"
เจียงเสี่ยวไป๋รู้สึกแปลกใจ
"อืม ท่านผู้เฒ่ากำชับมาเป็นพิเศษว่า ตอนเจออีกฝ่ายให้เราสุภาพหน่อย!"
ซูจวิ้นส่ายหัว "ไม่รู้ว่ามาจากไหนเหมือนกัน!"
เจียงเสี่ยวไป๋พยักหน้า ไม่คิดอะไรมาก แล้วถามด้วยความสงสัย "คุณพ่อ ผมขอถามเรื่องเกี่ยวกับจิ่นอวี๋หน่อยครับ!"