“ท่านนี้...”
ซูเหิงมองชายชราผมขาวที่ลุกขึ้นยืน ก็ชะงักไปครู่หนึ่ง สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ
ชายชราผมขาวผู้นี้มีที่มาไม่ธรรมดาเลย
ตามที่หัวหน้าตระกูลภายในบอก มาจากอีกที่หนึ่ง มีสถานะสูงส่ง
ถือเป็นแกนกลางของตระกูลภายใน
แต่ผู้มีสถานะสูงส่งปานนี้ ตอนนี้กลับลุกขึ้นยืน
แล้วยังมีสีหน้าเช่นนี้อีก?
ซูจวิ้นยืนอยู่ข้างเจียงเสี่ยวไป๋ เห็นภาพที่ชายชราผมขาวลุกขึ้นกะทันหันก็ตะลึงงันไป
สถานการณ์ดูไม่ค่อยถูกต้อง
ดูจากท่าที เจียงเสี่ยวไป๋เหมือนรู้จักกับคนหนุ่มทั้งสามคนนั้น
คงไม่มีเรื่องขัดแย้งอะไรหรอกกระมัง?
ทว่าเมื่อเขาคิดมาถึงตรงนี้ ภาพที่ทำให้ซูจวิ้นและซูเหิงตะลึงก็ปรากฏขึ้น
เห็นเพียงชายชราผมขาวประสานหมัดคารวะเจียงเสี่ยวไป๋ สีหน้าเต็มไปด้วยความนอบน้อมเอ่ยว่า “ได้ยินซูเจียวกล่าวว่า หากไม่มีท่านช่วยเหลือ นางคงสิ้นชีพไปแล้ว ข้าขอขอบคุณยิ่งนัก!”
อันที่จริง การประสานหมัดของเขายังมีความหมายอีกชั้นหนึ่งด้วย
เพราะจากคำเล่าของทั้งสามคน ก่งเจี๋ยมีท่าทีต่อเจียงเสี่ยวไป๋ไม่เหมือนใคร
ก่งเจี๋ยเป็นใคร?
เขาคือต้าหมิงแห่งสำนักใหญ่สำนักเฉียนชิงนะ
ตำแหน่งนั้นเขาเทียบไม่ติดเลย
และในฐานะต้าหมิง ตามปกติแล้วควรเป็นผู้ควบคุมสถานการณ์ทั้งหมด
แต่เจียงเสี่ยวไป๋กลับอยู่เหนือกว่า ส่วนก่งเจี๋ยก็ไม่กล้าพูดมาก ความหมายในนี้ชวนให้คิดลึกซึ้งยิ่งนัก
ไม่ต้องพูดเลยว่า เจียงเสี่ยวไป๋ต้องมีสถานะอื่นอีกแน่
เป็นตำแหน่งที่สูงเกินกว่าที่เขาจะจินตนาการได้