"โอ้ ถ้าอย่างนั้นฉันก็จะยืนกรานเดินสักสองสามก้าว!"
เสียงของเจียงเสี่ยวไป๋ดังขึ้น
หญิงวัยกลางคนได้ยินแล้วรู้สึกอยากตีคนจริง ๆ
จากนั้นก็ไม่พูดอะไรอีก เดินต่อไป
หลังจากเดินมาได้ระยะหนึ่ง สายตาของเจียงเสี่ยวไป๋ก็มองไปข้างหน้า
ที่นั่นเป็นทะเลดอกไม้
มีสีสันมากมาย ดูสวยงามมาก
และตรงใจกลางทะเลดอกไม้ เขามองเห็นอาคารขนาดใหญ่หลังหนึ่ง
อาคารนั้นทำจากไม้
สไตล์โบราณเรียบง่าย (โบราณและเรียบง่าย)
เห็นครั้งเดียวก็ประทับใจไม่รู้ลืม
เดินเข้าไปตามทะเลดอกไม้ กลิ่นหอมฟุ้งทักทายจมูก
เมื่อมาถึงด้านนอกอาคารนั้น ประตูใหญ่เปิดอยู่ มองเห็นผู้คนจำนวนมากนั่งอยู่ข้างใน
หญิงวัยกลางคนไม่ได้เข้าไปข้างใน ยืนอยู่ด้านนอกพูดว่า "เรียนเชิญทุกท่าน!"
เมื่อเสียงพูดจบลง เจียงเสี่ยวไป๋ก็นำเดินเข้าไปก่อน
ในทันใดนั้น ร่างของพวกเขาก็ดึงดูดสายตาทุกคนในที่นั้น
โดยเฉพาะเจียงเสี่ยวไป๋
หน้ากากหัวหมูนั่นแทบจะกลายเป็นจุดสนใจในทันที
เฮ้อ หน้ากากอวดดีอะไรเช่นนี้!
เจ้าหมอนี่เป็นใคร?
ท่ามกลางความประหลาดใจโดยรอบ เจียงเสี่ยวไป๋เองก็กวาดตามองเช่นกัน สองข้างทางคนเยอะมาก
มากกว่าที่เขาคิดไว้เสียอีก
และบนที่นั่งนี้ เขาเห็นต้วนเอ้อเหย่ (ท่านสองตระกูลต้วน, ต้วน) และตวนอิ๋งอิ๋ง (ตวนอิ๋งอิ๋ง, ต้วนอิงอิง) ที่เคยต่อสู้กับเขา
ส่วนคนอื่น ๆ
เจียงเสี่ยวไป๋ยิ้ม
ที่สำนักหลู่มีคนรู้จักมากมาย
ข่งลิ่งเซิง, หานจื่อฟู่, จวงปิน, เมิ่งเซิน, เกิ่งอาวุโส, ซุนอาวุโส...
ฮ่า ๆ ล้วนเป็นผู้เชี่ยวชาญจากสำนักหลู่